„ Jak noc z dniem „

[Sunny]

Słońce zauważyło otwór przy końcu nocy,
A teraz lśni najpiękniejszym blaskiem.
Rozgrzewa się i chłodzi nabytymi chmurami,
Którym w podziwie przygląda się z bliska.

Gdy obejrzało obłoki, chyba ponad tysiąc razy -
Zaczyna łapać je pośpiesznie pełnymi garściami,
A one rozpuszczają się i w niepowtarzalny sposób
Pojawiają się w innych miejscach na niebie.

W erotycznym akcencie ukazują kobiece kształty,
Stając się ulubieńcami nocy i romantyczną sylwetką dnia,
Którą wyraźniej ukazała krótka drzemka słońca,
Gdy unosił się na humorzastym puchu marzeń.

Sen ten pękł nagle od góry do dołu – jednym uderzeniem
Powracającego z pewnością w oczach błyszczącego księżyca,
Który po niezmierzonych przestworzach bez zbędnych objaśnień,
Jasność rani przydługim deszczem i płoszy dzień widlastą burzą - - -

(Rozjuszone słońce chwyciło wieczornego gościa)
I ciesząc się wdzięcznym widokiem rewanżu
Urywało mu z niemałym trudem srebrne rogi,
Bez których wstyd mu w dzień się pokazać.

Księżyc po czasie przyszedł do siebie,
Lecz już bez swoich diabelskich apanaży
Zaczął unosić się w powietrzu spacerując tylko nocą -
Otoczony ze złej i dobrej strony gwieździstymi spojrzeniami.