Bóg zdejmuje kapelusz

[Sebastian_Pietrzak]

Nie mówi się o rzeczach
które same podnoszą głos
nawet jeśli Weronika zaśnie
szczurołapki nie grzeszą skutecznością

to taka osoba dla której dni
przywdziewają dziurawy kapelusz
a kiedy już sądziła że to zapalenie błony
bębenkowej nie przeminie
dziś rano znalazła zmrożone marzenie na wiosennej ławce

znasz ten park
tam dzieci przychodzą wyłowić
najlepsze chwile na lata
i to co nie można zamienić na zapomniane

nie licz ulic
to wcale nie daleko
umiemy wyłapywać tylko nagłówki
z nie swoich kolumn
sklecać pół-zdania z cudzych tragedii na podwieczorku
u kuzynek aby wywołać szok poruszenia
szybko świński żarcik wymiecie okruchy grozy
w końcu to nie nasze piwniczne gryzonie

kawowe oko łypie na tłuste pytanie
kim był ten starszy człowiek znaleziony
na zadrapanej ławce nieopodal parku

Weronika przed snem wpuszcza trochę nocy

[Piotr Sanocki]

Nie wiem co napisać, więc wiersz jest dobry :)

Wymaga głębszego przemyślania.
Jeszcze tu wrócę...

Pozdrawiam serdecznie

[Sebastian_Pietrzak]

bardzo mi miło że wiersz zastanawia

Pozdrawiam

[Eliphas Lévi]

No i mamy perełkę ; ) już się przestraszyłem, że jesteś wyzuty z talentu a tu proszę... miłe zaskoczenie - pozdrawiam EL