Zmierzchając

[Tomasz Matkowski]

Gdzie jest poeta, ten mistrz autoironii,
Gdzie są zabawy słowem, gdzie jego
Półżarty?
Czy został nam tylko strzęp monotonii,
Buty słów znoszonych i patosu kaftan
Wytarty?

A może nic nie widzimy, kurzoślepcy wieczorni,
Kijem bezmyślności opukujący drogę,
Wieczór stworzyliśmy, o my nieprzezorni!
Wieczór dla poezji – bijcie więc na trwogę!

[macte poema]

Mocne słowa. Duży ich natłok. Zwróciły moją uwagę rymy. Moim zdaniem, mogłyby byc mniej dokładne. Pozdrawiam

[pathe]

nie podobają mi się wykrzyknini
ja bym np pomachała rymom i zminiła wiersz tak, żeby nie był wymuszony.
buźka