na niedobrą noc

[Agnieszka_Gruszko]

zamiast oczu masz guziki
skarlałe węgielki
nie chce mi się patrzeć w mrok
gdy moje dwa ze szkła

oddalamy się od siebie
w cichą noc gdy barć
piołunem uśmiech zdobi
gdy się miesza
śmiech i śmierć
powoli

spęczniały jak larwa
od łez
od słonej wody
pochowałeś w rękawiczki
krzywo zszyte dłonie

rozpostarłabym na niebie
ciepłe letnie gwiazdy
i pod dębem
diabłom
obrzezała rogi

[Zygmunt August]

Moim zdaniem pointa jest bardzo dobra. Erotycznie prowokująca.

"rozpostarłabym na niebie
ciepłe letnie gwiazdy
i pod dębem
diabłom
obrzezała rogi"

Cały twój utwór natomiast, przepełniony jest pożądaniem.

[M._Krzywak]

Mam takie wrażenia - jeżeli używamy zdrobnienia - to "skarlałe" wydają się zbędne, tworzą naddatek, jednak gdyby wpisac np. "karlejące węgilki" - uzyskało by się efekt ruchu, szczególnie, że podmiot jest w czasie teraźniejszym. Szklane oczy - u nas się tak mówi na okulary :)
Druga strofa - nagromadzenie wyrażeń typu - "cicha noc", "śmierc i śmiech" i wreszcie wchodząc w trzecią strofę - "łzy" (ta anafora jest chyba zbędna, bo "łzy" i "słona woda" to raczej jedno) koncząc na czwartej - dwa pierwsze wersy.
Mimo tak imponującego dobytku wiersy (181, no no) jakoś ten utwór do mnie nie trafia - właśnie przez tą nałożoną jakby klisze, używanie już gdzies tam użytych, a wytartych już słów , hm, poezji.
Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

co zrobiła z rogami?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Takie rzeczy to chyba tylko w Erze ;))
Wprowadza w przestrzeń.
Super, gratuluję :-)

[SkAzAnA zA dUmĘ]

Według mnie cały wiersz jest bardzo dobry
Ciekawy.
Wiele nowych połączeń, może niektóre niegrzeczne, ale to na plus:)

Poza tym ciekawie opowiedziana historia.
Puenta też bardzo dobra.

Pozdrawiam, czekam na kolejne wiersze:)