jak dzikie gęsi

[EWA_SOCHA]

dla ciebie milkną nagle moje oczy
z zagryzionym wzrokiem na kilku słowach
gładzę opuszkiem grzbiety książek

po krawędzi pustego talerza stąpając
jak pył rozpraszam się w twoim oddechu
chwilę zaciągasz się moim wspomnieniem

na blacie stołu osiadasz myślą
zbieram jak cukier zwilżonym palcem
zamykam usta - jesteś na końcu języka

na nowo uczysz się znanego imienia
dopełnieniem nocy stają się litery
idziemy za ręce po brodatych mchach

- ty już w koronie a ja ciągle bosa

[Roman Bezet]

Podoba mi się pomysł na poszukiwanie wieloznaczenia najbliżej - w codziennym.
Trochę za mało odwagi - kreacja kończy się (i zaczyna w zasadzie) na koronie.
Niemiło czyta się początek - w odruchu - oczy zaczynają opuszkami gładzić, trochę niebezpieczne te przeniesienia funkcji zmysłów w tak ciasnej przestrzeni i w tym zawężonym zapisie. nb. dlaczego niekonswkwentnie w tercynach do końca?
"barwą ożywczego smaku" - taka niby synestezja, ale "ożywczy smak" mnie razi.
"przebyta droga" to wycierus frazesowy, w porównaniu do reszty wynalazczej.
A "otulanie WSPÓLNEGO czasu" za bardzo zwilża końcówkę - nie będę płakał, tylko się uśmiechnę.
Nie jest najgorzej - rzeknę zasadniczo ;)
pzdr. b

[EWA_SOCHA]

prześpię sie z tą myślą i jutro powalczę z wyświechtaniem:)

dziękuje za wgląd
pozdarwiam
eva

[le_mal]

Od rana na nowo czytam i wczytuję się.
Liryczny,bardzo mi się podoba.
Warsztatowo już są podpowiedzi.
Pozdrawiam;)

[EWA_SOCHA]

pozmieniałam już sporo i nie wiem czy to wystarczy, proszę o opinie;

pozdrawiam eva

[Stefan_Rewiński]

Dobrze mi się czyta, i słowa, i między. Pozdrawiam, Stefan.

[kyo]

bardzo 3 i 4 wers, superowy:D
ożywczą barwą stają się trzy litery? :/ nie, ozywcza nie pasuje mi.
a przedostatni wers pokombinowalbym z : nie rozumiejąc przestrzeni.
sztucznie brzmi jakos dla mnie. wreszta wiersza bardzo ladna:)
(imho)

Pozdrowki

:)

[pathe]

fajnie, cicho tutaj.
chyba, że to ja jestem śpiaca taka.
ciumek
aga

[EWA_SOCHA]

Stefanie, dziękuję;
kyo, skorzystałam z twoich rad;
pathe, dzięki za wgląd;

coś jeszcze pozmieniałam... czy na lepsze?
pozdrawiam eva

[kyo]

:)))))

teraz superek:)

Pozdrowka

[EWA_SOCHA]

dzięki:)

pozdrawiam
eva

[jacek_sojan]

"jak dzikie gęsi" - piękny tytuł /gęsi słyną z wierności po grób!/;
wiersz jest kreacją peelki wokół myśli "o nim", nieobecnym; poprzez najprostsze doznania zmysłowe dostępne jej w domu, przy stole /symbol rodziny, wspólnoty rodzinnej/ wyobrażeniowo przywołuje "jego" obecność - rozpoczyna się gra z nieobecnym poprzez gesty i rozmowę, a właściwie monolog peelki na temat wspólnej drogi po nieznanych, nieprzetartych, dzikich ścieżkach
wspólnego już życia /"po brodatych mchach idziemy za ręce"/; "on" w koronie życiowego doświadczenia, ona "bosa" - bez bagażu życiowego;
wiersz prostolinijny, odwołujący się do najprostszych skojarzeń; ale liryk przejrzysty w intencjach i postawie peelki;
mam zastrzeżenia do wyrazu: "polizanym" /może - zwilżonym?/;
w przedostatnim wersie aż prosi się o inny układ wyrazów, więc może: idziemy za ręce po brodatych mchach /?
i przychyliłbym się do sugestii Bezeta, by utrzymać tercyny, a ostatni wers wyodrębnić'; /??!
piękny wiersz się tu szykuje, piękny swoją prostotą i zwyczajnością;
J.S

[EWA_SOCHA]

zrobione,
dziękuję Jacku za wgląd, bardzo dobrze zrozumiałeś ten wiersz:)

pozdrawiam
eva

[Jego Alter Ego]

alee komantarzy,nie chce mi sie czytac,najwazniejsze,czyli wiersz przeczytalam i się z tego poowdu bardzo ciesze:)

na blacie stołu osiadasz myślą
zbieram jak cukier zwilżonym palcem --- mniam:)reszta tez mniam:)/buziak/martyna

[EWA_SOCHA]

Martyno, dzięki:)

pozdrawiam
eva

[Roman Bezet]

No i warto było? ;)

Jest ok.

Trochę jednak coś czasownikuje na początku, robi się taka litania czynności - pomyślałbym nad tym ;)

Gratula (za dobrą robotę).
pzdr. b

[EWA_SOCHA]

dwa już zmieniłam, nad resztą jeszcze pomyślę:)

dziękuję za pomoc:)

pozdrawiam
eva