Spacer po cmentarzu

[Justyna_Buczak]

Zaprosił mnie na spacer,
Nie powiedział dokąd,
Poszłam pełna obaw.
Otaczała mnie ciemność,
Woń podwiędłych chryzantem,
Blask dogasających zniczy.
I ono, moje życie,
Które zaprosiło mnie
Na ten spacer, by pokazać,
Jak wiele życia
Jest na cmentarzu.
Jak wiele smutku,
Lęku, ludzkiej bojaźni,
Tam, gdzie boimy się
Chociaż spojrzeć.

Idę i słyszę pieśni
Śpiewane przez człowiecze dusze.
Idę i słyszę błagania
O spokój i zarazem pamięć.
Idę i widzę ból
I wielkie cierpienie.
Płacze, lamenty, skargi i żale.
Lecz nikt ich nie słucha,
Przecież nie żyją, nie czują.
To dlaczego jest im źle?

Nauczyło mnie dziś życie,
Które zawiodło mnie tam,
Na prochy przodków,
Dbaj o życie innych,
Za życia ich i śmierci.
Inaczej to ty będziesz
Błagać o przebaczenie.

[Seweryn Muszkowski]

Tak, cmentarz i niektóre pomniki historii, przypominają nam hasło:
"Kto nie pamięta historii, ten jeszcze raz ją przeżyje".
jak również: "Cieszmy się swoim życiem, póki je jeszcze mamy."

Kiedyś, bardzo dawno temu, napisałem wiersz o podobnej tematyce:
http://www.poezja.org/index.php?akcja=wiersze&cat=1&topic=797

I wiem doskonale, o czym piszesz.

Pozdrawiam serdecznie,
s.m.

[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 31-12-2003 16:28.[/sub]

[Sebastian_Pietrzak]

Jakby napisać do tego jeszcze muzykę to powstałby fajny gotycki utwór

Podoba mi się

Pozdrawiam