nie mam...

[monika cecot]

Nie mam inspiracji . . .
Ty nią już nie jesteś – niestety. . .
( chyba )
...nie znamy sie przecież od wieków już nieomal.
Czy cześć nawiasowo wypowiadane
świadczy o przesiąkniętych sobą umysłach ?

Te same kilometry taśmy filmowej przejrzane
Natenczas – pamiętasz ? - gdy byliśmy razem.
Cóż. . . chciałam je znowu nadmienić,
ale czym jest rozpamiętywanie Ciebie
bez Ciebie?
Nas, bez nas.

Spójrz - znów zapada zmrok.
Sen z drzazgą na pościeli.

[EWA_SOCHA]

a jednak jest jeszcze inspiracją

pozdrawiam
eva

[Olesia Apropos]

nie podoba mi się tutaj nic, może z wyjątkiem ostatniego wersu
to gdybanie jest okropne
te "nasy", "beznasy", "niestetesy", ". . ."
napisz od nowa i na inny temat najlepiej
bez "cóżów", "chybów" i innych okropności
nie wymiotuj na nas tą tęskonotą

[monika cecot]

hih... wiedzialam;)
pzdr

[zak stanisława]

taką tęsknotę wiele z nas przeżyło, cicho w ukryciu ,lub głośno wierszowo.
"Spójrz - znów zapada zmrok.
Sen z drzazgą na pościeli."
to jest dobre!
pozdrawiam ciepło ES

[monika cecot]

ale to jest fikcja :D:D

[Anna Maria K.]

Zdecydowanie tylko końcówka godna uwagi.
Reszta do skasowania i zaczynamy od nowa.
Główna uwaga: unikaj wielokropków, one kompletnie nic nie wnoszą, zacierają tylko obraz, a uważane są za jakiś pseudoartystyczny środek wyrazu (guzik prawda!)
I to oczym pisała Olesia.
pzdr.

[monika cecot]

dziekuje za uwagi:)

[Gość]

wygląda to tak
jakbyś poskładała osobne
kawałki oddzielnych wierszy

[monika cecot]

hm... co do innych uwag zgadzam sie, ale Twoja... pomysle;)
pzdr ciepło i dziekuje za pomoc

[kalina kowalska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no właśnie - to czuć, że fikcja
pozdr