Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedyś mierzyłem wzrost
przyciskami w windzie
czasami sięgam gdzie chce
lecz muszę podskakiwać

w ogóle się odzwyczaiłem
podnosić głowę - kiedyś
lubiłem widoki "z lotu ptaka"
teraz mam mały balkon

ostatnio liczę do tyłu
a palce udając zimną stal
wdzierają się do ust
przerywając dziewiczą błonę

wiem że nie dojadę
do ostatniego piętra

- - - - -
http://www.poezje.pl/index.php?a=txt&id=1353

Opublikowano

coś w tym jest.
ja tu widzę obraz człowieka, który marzył o jakimś życiu, a wyszło "jak zawsze". tak to odbieram.
+ za dawno nie widziane przeze mnie słowa typu: balkon, winda... jak widać można pisać wiersze bez miłości, smutków, ulic heh...

nie do końca do mnei dociera, ale jak pisałem, coś w tym jest.

pzdr
wiktor

Opublikowano

:9 piętro: tytuł bywa mylący :) początkowo myślałem że będzie to refleksja nad życiem pewnego popularnego w swoim czasie Artysty ( w przeciwieństwie do innych wykonawców tej muzyki) hip hopu Piotra Łuszcza "Magika". Mieszkał on sobie kiedyś na 9 piętrze i w końcu nie wytrzymał, wyskoczył przez okno,całe 9 pięter w dół.... powracając do wiersza, osobiscie łatwo mi się porównywać do postaci z wiersza, pewnie jak większości, w końcu każdy jest pospolitym człowiekiem, jak ktoś to kiedyś śpiewał "niby inni, ale wszyscy tacy sami"

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MIROSŁAW C., Dziękuję! :)
    • @Lenore Grey   dziękuję za miły odbiór.   pozdrawiam:)           @lena2_   czasem czuję jakby wytarły się we mnie hamulce:)   nie wiem czy ktoś je reperuje u ludzi?   pewno psychiatra,:)))     bardzo dziękuję za Twoje słowa:)   najmilej Cię pozdrawiam:)      
    • Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    
    • @Poet Ka marzą się krągłości co owiną:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...