życie ujęte w ramy

[Ewa_Kos]

obraz to talizman - niepojęty świat
staje się twoim na własność
dzisiaj nie masz niczego - deszcz
miarowością przypomni o przemijaniu

nie mogę teraz zająć się odcinaniem
kupony na życie nie tracą wartości
do czasu nowego wyzwania znów
sufit się zwali na głowę

po wszystkim sztuka się ukłoni
gruzy kolorowe jak ikony
będą świadectwem szczerych zamiarów
z braku chęci - niewykonalnych

najmnieszy kawałek się przyda
w dojściu do celu niekoniecznie
najważniejszego bo może
to życie nie było tak ważne

[Olesia Apropos]

podoba mi sie bardzo ostatnia, tylko wycięłabym skraweczek i zostawiła:
"wszystko się może przydać i pomóc
w dojściu do celu niekoniecznie
najważniejszego bo może
to życie nie było tak ważne"

tak ogólnie to tak, fajny;)

[Ewa_Kos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Olesiu dzięki za wgląd - przykróciłam ostatnią strofę;
dziękuję za sugestię i pozdrawiam;) EK

[Ewa_Kos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poczekam na Ciebie - wszystko wiem i odpocznij sobie, ale
masz potem przylecieć.:))) EK

[jacek_sojan]

"obraz to talizman" - jakbym przeszedł przez Bramę Floriańską, magia;
za to jedno wart autor laurowego wieńca;
ostatnia strofka słaba, słabsza w wymowie niż pozostałe; jeszcze do podrasowania;
J.S

[le_mal]

nie mogę zająć się odcinaniem--wyrzuciłabym 'teraz';)

[zak stanisława]

popatrz Ewuś, ten sam temat a jak różnie napisany, Twój- jasny a mój pokręcony jak ja!i tu poznajemy charaktery człowieka piszącego-
ładnie to robisz
pozdrawiam ciepło, wkurzona na lekarza! pa!

[Jego Alter Ego]

wracam do tego wiersza po raz nie wiem który dzisiaj:) podoba mi się od początku ale dopiero teraz zajarzyłam:) zatem podoba się jeszcze bardziej:),pozdrawiam/martyna

[Fanaberka]

Witaj, Kosie :-)
Niepokojący wiersz.
Początek otwiera, a potem przestrzeń się zacieśnia, burzy, rwie, aż do pozornego końcowego kolapsu. Nadzieja w puencie skromna, niepewna, transparentna, ale czytelna.

Pozdrawiam ciepło.
Fanaberka