Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Psychostochastyka

Jaro Sław
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jaro Sław

Jaro Sław

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Niech pan sobie nie dorabia do mojego życia
Swojej interpretacji
Ja po prostu nie znoszę nieuczciwości
Życie jawi mi się jak logiczne równanie
Zdarzeń i wyważonej ewaluacji
Nie dla władzy
Nie dla ambicji

Proszę nie starać się patrzeć swoim pomysłem
I moimi oczami
To jałowa dialektyka
Nawet, jeżeli już patrzę z pozycji krytyka
To żyję namiętnie
A myślą -
Wokół jądra możliwej do określenia prawdy
Rozumianej klasycznie

Podziwiam starożytnych stoików
Trochę mniej - cyników
Sympatią – chrześcijan i ich
Metafizyków

A reszta biegnie przed siebie bez upiększeń
Chłodnym umysłem i gorącym sercem
To nie grzech...
Zwłaszcza z tego
Naprawdę nie trzeba się tłumaczyć...

zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
Opublikowano

wiersz ciekawy ale...
Podziwiam starożytnych stoików---ików
Trochę mniej - cyników----ików
Sympatią – chrześcijan i ich
Metafizyków----ików


podziwiam starożytnych ...ików
bardziej tych na sto, mniej cyni
z sympatią
- metafizyk

tak misie skojarzyło
pozdrawiam,

Jaro Sław

Jaro Sław

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

jak juz - to "ich metafizykę".... zastanawiam się... generalnie rytm jest, moje wiersze nie sa nostalgiczne (w przewadze) tu przy recytacji każdym wersem prawie że biję w odbiorcę, tak po recytacji odbiorca powinien się znaleźć 3m do tyłu jak stał.....
;o)

raczej niepokoje mnie ostatnie wersy, trochę tak smarkato..... bo niby czemu się tłumaczyc, choć podmiot czuje się nieco zagrożony przez "psychostochastyka", czyli psychologa usiłującego po omacku (a nuż się uda) dobrać jakąś teorię do konkretnego przypadku...

ula

ula

Opublikowano
Opublikowano

ów, ików- jak wolicie, ale wg mnie owe końcóweczki w tym przypadku dodają jakiegoś uroku.. :-) (a tak na marginesie pisze się :naprawdę. chyba że wskoczyłam w/na inny kontekst ;-))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez LessLove · Opublikowano

      @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • Zawierucha7
      Whisky moja żono.....

      Przez Zawierucha7 · Opublikowano

      a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • obywatel
      wiosenny sen

      Przez obywatel · Opublikowano

      zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • obywatel
      Obęd

      Przez obywatel · Opublikowano

      Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • Stukacz
      wiosenny sen

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...