hic sunt leones

[Strzyga_vel_Strzyga]

krzesło i stół ciągle nie rozkładają się
rozkładam książkę tropię entropię
nazwy które znoszą horyzont
gdzie są teraz niezdobyte drapieżniki

i wielkie żaglowce
kapitan sobotniej nocy śni
opowieści o wyprawie po złote łona

potem mój łowczy
pyta kiciu
lingua czy linga

łóżko rozkłada zostawia
tropy dziś tylko erotyk

[Kai_Fist]

troszkę wydaje się być ciekawy :)

nieco mnie zastanawia ten wiersz... i nie tylko wiersz :)

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Dotyk]

" wielkie żaglowce
kapitan sobotniej nocy śni
opowieści o wyprawie po złote łona

potem mój łowczy
pyta kiciu
lingua czy linga

łóżko rozkłada zostawia
tropy dziś tylko erotyk "

Bardzo interesujący wiersz. Świetne takie zmyslowe rozleniwienie kryhe się w pytaniu.
I wiele obietnic
pozdrawiam - Mirka

[Mirosław_Serocki]

Nieznane kraje mogą się podobać.
Chociaż niekoniecznie.
Ten jest dobry.
Pozdr.

[Izabella_Sendor]

Podoba mi sie wiersz i ze względu na treść i ze względu na ciekawą grę słów.
Pozdrawiam
Daria

[Winnie_Thepooh]

Niesamowite poczucie humoru:)) Analiza tego wiersza byłaby jak tłumaczenie dowcipów, więc tylko wyliczę według poziomu rozbawienia: lingua/linga; lwy i "kiciu"; gra brzmieniami "tropię entropię"/ "tropy"-"erotyk"; "złote łona"; "kapitan sobotniej nocy".

A zestawienie nierozkładających się mebli z rozkładanym jest świetną metaforą.

Co mi nie pasuje? Niemożność dookreślenia, co jest dla peelki białymi plamami. Czy to, że nie ma dla kogo rozkładać stołu( a wiersz jest o łowczym tylko jednej nocy i to jest mówione z żalem), czy że w zbyt małym stopniu entropia dotknęła już rozłożone meble, od których chciałaby uciec do prawdziwej przygody( której namiastką jest ta tylko jedna noc). Taki jest koszt dwuznaczności pierwszego wersu - efektownej, ale nieefektywnej ostatecznie, jak dla mnie.

[Strzyga_vel_Strzyga]

chodzi o białe plamy na języku:)

[Winnie_Thepooh]

A. To za diabła. W ogóle. Takiej wygadanej i w żywym, i w martwym języku peelki nie sposób posądzić.

[Strzyga_vel_Strzyga]

peelce sie marzą takie niezbadane lądy, się zastanawia, co poszerza horyzont, myśli że to tkwi w nas, ale nie w każdym z osobna a w relacjach, hermeneutyka-erotyka.

[Aurelia_Jedwabińska]

Mnie tam gra na sto dwa :)

[seweryna żuryńska]

może to i tak powinno być, że słońce nas pionuje, a księżyc poziomuje
na wszystko swój czas
ubawiło zakończenie
a myśli w wierszu tak wiele...i takie istotne
podoba się

pozdrawiam
seweryna