Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

uwiązywanie się na łańcuchu myśli
wyczerpywanie się zamiast z siebie
gdzie ma swój początek spirala

z góry czy z dołu takie same mandale
można kreślić lub przekreślać

w człowieku na wszystko jest miejsce
każdy ma swoją melodię
intuicja dba o harmonię

żeby ją usłyszeć trzeba zdobyć się na ciszę

Opublikowano

Witam:)
w przeciwieństwie do przedmówcy jednak widzę jakiś logiczny ciąg tworzący szkielet utworu. przedstawię więc swoje odczytanie:)

wychodzimy od błędów, "uwiązywanie się na łańcuchy myśli", popadanie w schematy, od których wszystko wychodzi.
dalej widzę rozwiązanie - mandala, a więc symbol idealnej, transcendentalnej harmonii człowieka, bóstwa i natury. kwadrat i koło, symetria i harmonia, coś najprostszego, a zarazem najpiękniejszego. Kontynuacja tego wątku dalej. Cisza to znowu najprostsza, ale chyba najpiękniejsza forma muzyki. Swoją drogą forma tak trudna do uzyskania dzisiaj.

Podoba mi się bardzo ostatni wers, w kontekście harmonii - "żeby ją usłyszeć trzeba zdobyć się na ciszę".

A więc cisza, harmonia. Bycie w zgodzie z samym sobą i otoczeniem. Niby takie proste, a prawie nie do osiągnięcia.

Z innych spraw, moze bym przebudował/skrócił przedostatni fragment wiersza, te 3 wersy streścił w bardziej zwięzłych słowach.

pozdrawiam serdecznie w piękną, deszczową niedzielę:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Hmm, im dłużej myślę, tym bardziej zgadzam się że za mało poetyki, ja z tym cos jeszcze postaram się zrobić, nie pytam się o wskazówki, bo tu chyba pomysł całkowicie inną formę powinien przybrać, dziękuję bardzo za opinię i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Poe:)   bardzo celne odwrócenie  mitu bo największym labiryntem okazuje się zwykłosc   a nić prowadzi nie ku ocaleniu lecz ku świadomości własnej skończonosci     Twój wiersz jest jak wytrawne wino   bardzo dobry rocznik:)    
    • @Somalija zmierza do rozbiorów:)
    • @peraspera coż za interesujące zestawienie.  I to pytanie na końcu, hmm... 
    • @Charismafilos podoba mi się sam zamysł, koncepcja wiersza w formie dialogu. dla wersów pisanych kursywą pojawiają się własne odpowiedzi podmiotu lirycznego. U Poświatowskiej mamy wersy, które mówią o tym, że nie potrafi Pl nie potrafi nazwać uczuć, nie wie dokładnie co czuje. U Ciebie Podmiot liryczny widzi żurawie, które przechadzają się niedbale w słońcu. Widzi ich odwagę. Czytam to tak, że on dostrzega to, że obudziły się do życia. Kiedyś świat się zatrzymał dla nich a teraz jest mają odwagę żyć, mogą kochać mimo wszystko. Dalej ,u Poświatowskiej są bezradne dłonie i milczące usta. Odpowiedzią na nie jest tu kolejno wyrzucenie rąk i wyrzucenie krzykiem. Można tu domniemać, że być może do Boga, losu , samego podmiotu lub innej osoby. Dla mnie samej, mogłoby to być skierowane dla samej Haliny Poświatowskiej w związku z tym, że podmiot prowadzi z Nią dialog.  U Niej Niebo jest bezimienne. Odpowiedzią jest otwarcie" Anielskich niebios ". Ostatnie wersy zapożyczone od Poświatowskiej czytam tak, że to powrót.  W tym wierszu odpowiedzią jest to, iż "ziemie"  trzeba trzeba poznać w pełni, wszystko trzeba przerobić aby zrozumieć.  Na końcu mamy " Mów do mnie, mów dalej ..." nie jako rozkaz, a ( według mojego odbioru) cicha myśl, coś w rodzaju prośby...   Jako podsumowanie całości powiedziałabym, że to bardzo wartościowy wiersz o tym, co można dostrzec jeśli się " dobrze" patrzy. Po każdym krzyku przychodzi spokój, można odnaleźć siebie.  Bardzo mi się podoba taka koncepcja rozmowy. W samej poezji też można znaleźć odpowiedzi na swoje własne pytania.  Gratuluję wrażliwości. Pozdrawiam serdecznie
    • @Kamil Olszówka   niech Cię Bóg błogosławi   to co piszesz jest solą naszego życia   dziękuję     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...