pieśń zimowa

[Witold_Adam_Rosołowski]

pieśń zimowa

to nie wiersz lecz smutna piosenka,
na ulicy ją grajek wystękał,
w dzień wigilii, gdy w domach wieczerza,
on do strun się ostro przymierzał,
mróz na szkłach rozwieszał obrazy,
on powtórzył tę pieśń kilka razy
i już cały świat wnet ją stękał,
..to nie wiersz lecz smutna piosenka...

to nie wiersz lecz świerszcz gdzieś za piecem,
gdy na dworze śniegi, zamiecie,
siedzi bard i ze świerszczem w duecie,
smutną pieśń na mrozie plecie,
to nie wiersz lecz smutna piosenka,
na ulicy ją grajek wystękał,
smutna nuta do lodu przykuta,
by ją rozgrzać śpiewajcie do ... kuta.

[natalia]

ależ zimno w tym wierszu.....a właściwie smutnej piosence.
"mróz na szkłach porozwieszał obrazy" - piękne!
kilka powtarzanych wyrazów czasem razi, ale przecież tu powtórzenia są jak najbardziej zamierzone, więc ogólnie bardzo dobry tekst :)
tylko tak mroźno od niego.......brrr

Cieplutko pozdrawiam :)
Natalia

[Jagoda_P]

Podoba mi się ten wiersz. Skąd tyle pesymizmu i chłodu. przecież życie jest pięknę!! Pozdrawiam autorkę i życzę wiele radości w życiu.pa

[Witold_Adam_Rosołowski]

dzięki za zauważenie - Natalio, Jagodo i Ewo_KC
W_A_R
ps. wracam po dwóch tygodniach nieobecności

[Joanna_W.]

Ładna , przjmująca pieśń.
Nawet to, że wystękana mnie nie zraża. Doprawdy obrazy rozwieszone na szkłach...są śliczne nieskończenie.

Pozdrawiam.