Mikstura

[Witold Marek]

już dobrze
opadła zbroja lata

"jesień to esencja wolności"

- tak woła od wczoraj
ów kamyk
we mnie i w ciebie
wiecznie spadający

źli ludzie gasną
(zło w ludziach gaśnie)

nie grab tych liści dnia nie grab
niech warzy się złoto
mięknie i szemrze ziemia

spod rzeczy
ziewają długie cienie
przeziera mowa lamp

zielonych - ku uciesze
cynobrowych - od serca
i żółtych - by widzieć więcej:

zaświaty śpieszą grzać dłonie

w kotle zaklęć demeter
pieni się żywa rdza

[Roman Bezet]

Czytam. Od "nie grab liści dnia" przestaje mnie przekonywać. Ta miękkość, szemrania, kolorki - nie przylegają mi do Demeter, ani ani. Od "zaświatów" jest dobrze.

A teraz zagadka:
"zmęczenie jest we wszystkich rzeczach" - zgadnij kto? ;)
pzdr. b

[jacek_sojan]

prawdziwie poetycka mikstura, robi wrażenie;
osobiście nic bym nie zmieniał, choć cytata wydała mi się zbędnym natręctwem w tej alchemii słowa;
J.S.

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lata się doczekałem, propozycji od "nie gram liści" - ani na lekarstwo :( Te trzy wersy w sumei można wyłamać. Ale co do Demeter: to nie szmery i pastele mają do niej przylegać, to ona ma tu blaknąć i karnie niemalże-dekorować.

I do mnie niby z taką zagadką? do mnie, przywalonego bardziej niż biblijnie zmęczonymi rzeczami? ;)

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cytata nawet nie musiała być cytatą... Tak się tylko niechcący uformowała.