Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czy już nigdy nie będziemy pisali o miłości, sercu, księżycu, o gwiazdach i świecach, o dotyku? Czy nie powinniśmy pisać o tym co czujemy, nie przejmując się, że na ten temat napisano już wszystko sto lat temu? Czy piszemy by wyrazić siebie czy dla kilku pozytywnych komentarzy?

Jeśli kocham, jeśli moje serce bije, jeśli widzę księżyc i gwiazdy, jeśli oświetla mnie świeca i czuję dotyk - to o tym właśnie będę pisał. I wszystkich innych do tego zachęcam.

Opublikowano

oj Arku, nikt nie mówi, że o tym nie napisze, ja również popełniłam
kilka cukierasów o miłości. jednak jak narazie, nie jestem zakochana,
więc nie piszę o tym - bo o debilach pisać, to szkoda palców na
klawiaturze ;). z zasady, nigdy nie mówię 'nie', więc kiedyś pewnie
o tym napiszę

Opublikowano

Espeno!, nie trzeba być zakochanym by pisać o miłości.
A o tych ''debilach'' też można na wesoło.
Ja nie wiem dlaczego pisanie o uczuciach jest wstydliwe.
Stawiam za przykłod Leszka ,który pięknie pisze o miłości.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wiem, Leszek potrafi pięknie to ubrać w słowa, jednak
kiedy mam pisać o miłości nie będąc zakochaną
/z wzajemnością/ to powstają gniociska :/

Marzenia też są miłe,a obserwujesz co dzieje się obok Ciebie-napewno tak.
Espeno,wiesz dobrze ile jest barw i odcieni na palecie..to samo z miłością.
E,rozpiszę się,rozmarzę...pozdrawiam:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja nie lubię i nie będę pisał o miłości. miłość to coś bardzo osobistego, coś co kojarzy się jednoznacznie z przedmiotami charatkterystycznymi dla niej. już to wiem, nie potrzebuję wiedzieć bardziej.
nikt Ci nie każe:)
Opublikowano

[quote]Marzenia też są miłe,a obserwujesz co dzieje się obok Ciebie-napewno tak.
Espeno,wiesz dobrze ile jest barw i odcieni na palecie..to samo z miłością.





tak, wiem to, marzenia wzbogacają paletę codzienności
o nowe odcienie. ale gorzej, jeśli nigdy się nie spełniają, wtedy
zaczyna się ich odechciewać :/
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja nie lubię i nie będę pisał o miłości. miłość to coś bardzo osobistego, coś co kojarzy się jednoznacznie z przedmiotami charatkterystycznymi dla niej. już to wiem, nie potrzebuję wiedzieć bardziej.
nikt Ci nie każe:)

cale szczęście ;)
Opublikowano

Nie chodzi o to by nie pisać o miłości bo wszystko już kiedyś było napisane, tylko o to żeby umieć pisać w taki sposób o miłości, w jaki nikt jeszcze nie pisał. Wtedy nie będzie to oklepane.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...