Gutocha - graniczy wietrznie stawu lustrem.

[Messalin_Nagietka]

próbował wietrzyk zamoczyć co w stawie,
wszak na Gutosze nieziemski narybek,
lecz co tam w fali przygarbił – odstawał
wciąż małoważnym ślizgiem jakby w szybę
tarł, że aż ciarki i truchlenie brzegu,
z reguły zwykle wadzi mały szczegół,

aż taką krocią jest ciało, a niech to,
jął mydlić przestrzeń chmurą, co tu oby
szła, w bańce może by się wiatru przeszło
na drugą stronę i rybę by dobyć
i trzeć, aż ciarki i truchlenie brzegu,
toż i z reguły wadzi mały szczegół,

aż w krzcie wciąż pęka, bąbel z byle piany,
a wietrzyk z lustra po kolejną bzdurę
sięga, zza ramy kijem powiew ganić,
acz, może wietrze co i powędkujesz
i takoż ciarki i truchlenie brzegu,
bo trze w regule jeden mały szczegół,

ni chłop czy baba i ja sam do paki
zrozumieć dmucha nie potrafi w niczym,
czasem zrodzone z powietrza dziwaki
jak woda w stawie ściekiem Płodownicy
najdą przez ciarki i truchleniem brzegu
w zwierciadle stawu z reguły to szczegół.

------------------------------------------------
od autora:
Gutocha – (na granicy dwóch powiatów przasnyskiego i ostrołęckiego) na wschód od elaznej znajduje się częściowo osuszone bagno Gutocha nad rzeką Płodownicą. Rozbudowano tu system stawów rybnych. Lasy znajdujące się nad Płodownicą miały nazwę Puszczy łodownickiej. Była to część Puszczy Zielonej.

[Ewa Jaworowska]

Chciałabym to miejsce zobaczyć. Zaintrygowało mnie.

[Dariusz Sokołowski]

zawsze kiedy czytam takie onaturzenia z dawką akcji, mam wrażenie, że powinny być płynne. jakoś dysonansuje mi to zawijanie wierszy z treścią. ogólnie konwencja jedenastki bezbłędna, nad treściwosciami to trza posiedzieć, oj posiedzieć. ogromny nakład pracy widzę. widzę idee, z którą sie zapalczywie orze tę poetycką grudę słowną, tylko brak mi zachwytu nad treścią. z podziwem i poszanowaniem pracy pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i ja tam dawno nie byłem
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wal śmiało Darku, o co chodzi, bo tak zawile to zabrzmiało jakbym żadnej poezji nie uprawiał, a tylko co tam muskał
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Dariusz Sokołowski]

To tylko taka wielbicielska refleksja nad poezyjami. Proszę wybaczyć drobiazgowość, ale jestem zwolennikiem "smaczków". Ogólnie uwielbiam takie pisanie. Pracę nad językiem. Ale tutaj "jął mydlić przestrzeń chmurą, co tu oby
szła, w bańce może by się wiatru przeszło
na drugą stronę i rybę by dobyć"- strasznie a to strasznie nie podoba mi się, jak nie czytam, jak nie dzielę nie widzę sensu, już się nawet "ab ovo" czepiłem i jak zaklęte. Z drugiej strony jeśli to zawijas, to też nie wiem...może "co tu aby", no i "ni chłop ni baba", chyba, że babe z chłopem przeciwstawiamy sobie, ale nie widze powodu, z drugiej strony pewnie jakaś naleciałośc gwarowa, pewnie. Przepiękny pod względem fonetycznym. Można go używać do ćwiczeń logopedycznych. Wybacz poranne majaki, ale mnie tak czasem wieczorem weźnie na refleksje i potem muszę się "poraniony" tłumaczyć. Pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no tak, gdyby nie te "smaczki" to wszystko byłoby tak wysterylizowane, że bez jaj, oczywiście - obłędem jest wpadać zachwyt, tak też zastanowię się na Twym tłumaczeniem, zapewne masz rację
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Jimmy_Jordan]

I mam tylko jedno pytanie i to wcale nie o treść, a mianowicie:
Ile jeszcze w naszym pięknym kraju takich miejsc?
a zresztą, pewnie po Polsce zabierzesz się za Litwę.
Pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jimmy - na Litwie byłem w poprzednim życiu, hi, no ie myl z Adasiem M. - pisałem też kiedyś o Litwie, ale to stare dzieje, ale wracam i o Bałtach znów zacząłem - jakieś 30 kawałków już mam o Sasinach - jednym ze szczepów Pruskich, ale to tylko taki hop przed krzykiem
z ukłonikiem pozdrówką MN