Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano




*** [Spójrz! Ile tu nieba!]






Spójrz! Ile tu nieba! Jaka cisza wszedzie

Tylko fala złośliwa rzuca sie na kamień

Zobacz!Tam przy brzegu pływają łabędzie

Dzióbki im zszarzały, pewnie zmarzły na amen



Czujesz jak pod stopą ginie piasek miękki

Ach! I nie wiem, czemu tak mi bije serce

Chcesz?.. Dam posłuchać Ci mojej muszelki

Tylko zostań Tatusiu, nie wyjeżdżaj więcej...







Opublikowano

Wiersz bardzo przyjemny, fajnie się płynie, choć zachaczyłem o pewien przecinek:
"Ach! I nie wiem, czemu tak mi bije serce", który powinien być chyba po "czemu".
Wstyd mi, ze przyczepiłem się do takiej błachostki, ale cóż i tak moge powiedzieć bez wahania:
"Spójrz! Ile tu nieba!(...)"


PS: Zastanawiam się czemu wiersz nie jest w dziale "Dla zaawansowanych". Albo komisja zaspała, albo na prawde brak jej poczucia poezji, albo (jak twierdzę od dawna) ta cała komisja to stronniczy bubel. Bo wiersze Dormy na pewno lepsze są od poezji wiekszości zamieszczających w dziale "dla zaawansowanych".
[sub]Tekst był edytowany przez Loverman dnia 14-12-2003 22:58.[/sub]

Opublikowano

Pięknie malujesz obraz...ale nie dajesz się rozbujać emocjom.
Przekaz jest jakby urwany.Melodyka wiersza prosi się o jeszcze.

Oczywiście poprawiłabym to i owo...niektóre rymy i zdrobnienia.
Nadają całości nieco naiwny infantylny charakter. Chyba, że takie to było założenie...

Dopisałabym jeszcze kilka strof...Dopisz,Dormo!

Pozdrawiam.
I.


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Spokojnie Lovermanie..Ale sie zacietrzewiles z ta komisja...Powazne slowa plyna z Twoich ust.Musisz uwazac na to co mowisz, bo zaraz odezwie sie cale grono specjalistow i cie zagadaja na smierc, za to co tu napisales.Trzeba bylo dodac ze to tylko Twoja opinja..

Wiersz jest w pocz. bo go tam umiescilam i to wczoraj, wiec komisja nie miala jeszcze czasu do popisu, a zreszta jak bede chcieli to go przeniosa, a jak nie to nie.POwiem szczerze , ze wolalabym nawet nie, bo tylko balagan mi sie robi i potem musze szukac mojego wiersza..A kto chce to go znajdzie i wiersz nie musi byc w Z



Acha..I przecinek jest postawiony prawidlowo:)









[sub]Tekst był edytowany przez Dorma dnia 15-12-2003 08:39.[/sub]
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Iris..To mowi dziecko musi byc naiwnie.Napewno kiedys bylas z malym dzieckiem na spacerze..I jak to wyglada..?


Wiecej zwrotek droga Iris nie bedzie gdyz wiersz bylby przegadany..Wszystko ( aby osiagnea zamiezony efekt) zostalo juz powiedziane:)
POzdrawiam..


[sub]Tekst był edytowany przez Dorma dnia 15-12-2003 08:49.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...