Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jest taki rodzaj więzi co przybliża,
czasem nieznaczny ślad zaledwie,
z muzyką pięknych wspomnień płyta,
odległych westchnień.

Wraca z pamięci zapomnianej dłoni
dotyk, taktowny głos z oddali.
Samym istnieniem cienie płoszy,
pozwala marzyć.

Nieraz wystarczą krótkie dwa słowa,
choćby rzucone w dal pośpiesznie.
Niewymuszone, sensu doda:
pamiętam, jestem.

Opublikowano

Jest taki rodzaj więzi co przybliża,
czasem nieznaczny ślad zaledwie,
z muzyką pięknych wspomnień płyta,
odległych westchnień.

Coś mi tu nie gra, bo do czego odnosi sie zwrot "odległych westchnień".? To przecież dopełniacz. Czy do " śladu"? Chyba nie, bo trudno go powiązać z powyższym zwrotem. Chodzi chyba o płytę, ale tu mąci przecinek. Tu coś popraw i będzie ok.
Mnie się widzi jako wiersz, jako temat i w ogóle plus.

Pozdro Piast

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Uważaj bo się jeszcze rozpłynę, albo co najgorsze przyzwyczaję do takich miłych opinii. A tak poważniej to cieszy mnie dobry odbiór moich rymowanych wierszy, bo ta, jak niektórzy mówią przestarzała forma, w dzisiejszych czasach jest w odwrocie. Pozdrawiam Leszek. :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Niby tak, niby nie. Wszystko to jest takie "taktowne" (i w poetyce, i w myśli).
Ten wers jest jednak, dla mnie, nadtaktowny ;)
pzdr. b

Może odrobinę. :) Pozdrawiam Leszek :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Może napiszę jaki był zamysł:

z muzyką pięknych wspomnień płyta,
(muzyką) odległych westchnień.

Pozdrawiam serdecznie Leszek :)
Opublikowano

Niby niewiele, a w dzisiejszym zaganianym świecie, tak wiele. Nie pielęgnowane przyjaźnie, uczucia umierają śmiercią naturalną. A więc, nie zapominajmy o dobrym słowie. Kiedyś czytałam taką mądrą poradę: "Co najmniej dwóm osobom dziennie, powiedz coś miłego".
Twoje wiersze Leszku, to tak jak dobre słowo na skołataną duszę.
Pozdrawiam ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mniej więcej gdzieś przy Sobocie w weekendy było tam po robocie Z powodu Jasia Naszego kochasia Całą odwalał, bo przyniósł go bociek
    • @Nefretete o a to miłe porównanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      emwoo to przecież prawie nastolatka gdzie mi starej babie do Niej Ale to miłe dziękuję  Miło że zerkasz pozdrawiam serdecznie @violetta
    • @Arnold Lane Rybak w Teatrze   Huczne oklaski wznoszą na scenę Spektakl zagrany, jak koncert z nut. Jakież w Aktorów wstąpiło marzenie – W górę wzleciały - kapelusze z głów.   Więc lecą tak świsty i aplauz wzruszony Niech blask ich dumy - za scenę niesie; Dyrygent liczy te tuziny gęb, Niechaj zachwyt we foyer rozniesie!   Aż Rybak wstaje i pyta;     „Czy leszcze biorą na chleb?”   Oburzy wnet się publika;  Choć nikt do gardła –     jemu nie fika, Pod nosem tak myśli: „Pan puknie się w łeb!” I do domów publika znika.   Ach, biedny ten Rybak,     co Błaznem sam jest – Gdy na strzępki go szarpią jak dzika Wilki srogie, tym winem spojone.   I jak ten Rzecki, z ogonem skulonym Wlecze po przednie miejsc futerały - Tak w ludzkie serce – będzie wpatrzony, Które chłodem odpowie niemrawym;     Jak wdzięk Izabeli,       gdy nie ma żony. A publika z niego zaśmieje…   Stanę wtem Ja — bez sławy na scenie - Rękę wyciągnę, gdy foteli las od grozy ustanie; I jeszcze raz, zapytam Ciebie:     „Czy leszcze łapią na chlebie?”
    • Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen   przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz   najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam   dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała   jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem   są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca   czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie   jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...