rozmowa z trawą w trawie

[jacek_sojan]

wtajemniczony w wasze szumy
znający was z imienia
/tak bileter rozpoznaje cowieczornych fanów/
nie powiedziałem nic o sobie

nawet kiedy zapożyczyłem się u Srebrnika
kiedy Sitem przesiewałem drogocenny czas
a Rumiankowi przyznawałem rację
w jego wiecznym sporze o miedzę z Krwawnikiem
nie do końca byłem szczery
szedłem dalej za nieboskłon

jakbym ukryć pragnął wiarę w kwiat Paproci
Koniczynę czterolistną

łąka cudowności na szerokość życia
- biegnąc
można was podeptać
można was ominąć

jakże pusta jest droga w pośpiechu

[M._Krzywak]

Kolejny wiersz godny miana poezji.
Tak.
Pozdrawiam.

[Arena Solweig]

"jakbym ukryć pragnął wiarę w kwiat paproci
koniczynę czterolistną"

Jacku, super – prawdziwie poetycko. Choć trawa najczęściej szumi, szemrze – tu głośno i doniośle o Źdźbłach Życia. Zachwyciłeś mnie i tematem i wykonaniem. Pozdrawiam serdecznie Arena

[Eugen De]

wtajemniczony w wasze szumy
znający was z imienia
/tak bileter rozpoznaje cowieczornych fanów/
nie powiedziałem nic o sobie

nawet kiedy zapożyczyłem się u Srebrnika
kiedy Sitem przesiewałem drogocenny czas
a Rumiankowi przyznawałem rację
z jego wiecznym sporem o miedzę z Krwawnikiem
nie do końca byłem szczery
szedłem dalej za nieboskłon

jakbym ukryć pragnął wiarę w kwiat paproci-------------konsekwentnie: Kwiat Paproci
koniczynę czterolistną----------- to też wtedy imię : Koniczynka Czterolistna

łąka cudowności na szerokość życia
biegnąc - można was podeptać
można was ominąć

pusta jest droga w pośpiechu

Panie Jacku, gratuluję klimatów szemranych. Pozdrawiam.

[jacek_sojan]

M.Krzywak.; dziękuję za godność! /dobrze mieć swojego klakiera/ :) ;

Arena Solweig.; "doniośle o Źdźbłach Życia"; to ja już nie wiem, gdzie jest więcej poezji! :) ;

[jacek_sojan]

pan Eugen De.; "szemranych" klimatów jest chyba więcej w Sejmie! :))
na pana zawsze spada "czarna robota", ale też propozycje poprawek są nie do
odrzucenia, dziękuję po trzykroć! J.S.

[Dariusz Sokołowski]

dobrze Panie Sojan, idzie się zapatrzeć w takie wędrowanie, pozdrawiam serdecznie

[kalina kowalska]

dobry wiersz
zamyślony i pełen urody
pozdrawiam

[jacek_sojan]

Dariusz Sokołowski.; bośmy jeno wędrowcy i przechodnie, tak jak Cykoria Podróżnik;
za wgląd dzięki! J.S.

[jacek_sojan]

kalina kowalska.; no tak, bo każdy wiersz jest z "zamyślenia", ale "urodą" - ledwo dostaje;
głęboki ukłon za odwiedziny; J.S.

[Fanaberka]

Witaj, Jacku :-)
Jaki wiersz! Jasne, że nie pozostaję obojętna na Krwawnik, Rumianek, czy Sitowie (sitowie już pozieleniało nad rzeką :), ale wybieram ten oto fragment:

„nie do końca byłem szczery
szedłem dalej za nieboskłon

jakbym ukryć pragnął wiarę”

Puenta niepokoi – jakby zatrzymana w połowie drogi. Nie pasuje mi „pośpiech”, wydaje mi się za płytki i nie widzę go w wierszu.

Chwalę i pozdrawiam :-)

[jacek_sojan]

Fanaberka.; większość "zaniedbań" w życiu powstaje bardziej niecierpliwości, z "pośpiechu"
właśnie, niż ze złej woli czy niechęci; można przebiec łąkę i odczuwać tylko pęd i póź-
niejsze zmęczenie, a ja piszę o potrzebie kontemplacji, przypatrywania się uważnego i
dogłębnego w to, co jest naszym udziałem; inaczej nie ma szans na dostrzeżenie
choćby istnienia Centurii, Kuklika czy Gołka plamistego; różnorodności istnienia, nawet
w metaforycznym, przenośnym znaczeniu tych nazw;
niemniej, zastrzeżenia co do wiersza są otwarte i zawsze warte ponownych przemy-
śleń, a kto wie, może i decyzji - w jedną i w drugą stronę, czytelnika i autora;
Bardzo, bardzo dziękuję za inspirację, zawsze przecież można lepiej...! Ba! można,
i tu trzeba wołać ratunku; :)))) J.S.

[Jacek_Suchowicz]

Imienniku Jacku
Przepraszam, że wcześniej nie zajrzałem ale wiersz bardzo mi się podoba. Bileter z łaką jest super - nawet nie wiesz jak mnie zainspirowałeś.
Droga w pośpiechu jest pusta a może być niebezpieczna. Brakuje mi jakiej ikry. Pozdrawiam Jacek

[jacek_sojan]

Suchowicz Imiennik.; PUSTA, bo w pośpiechu depczemy to, co jest najważniejsze, życie;
dzięki, na Jacka zawsze jak na Zawiszę /byle przez góry, nie przez morze/;
J.S.

[jacek_sojan]

dzie wuszko z dnia srebrnego.;
stoję na skraju sprzeczności z powodu Twoich marudzanek, słodko marudzisz! wiesz, może jednak pozostawię duże litery nazw w własnych? to przecież jest zgodne ze stwierdzeniem peela: znający was z imienia; ja je z trawy w y r ó ż n i a m tak, jak to robimy w tłumie ludzi, w których rozpoznajemy przyjaciół, o potwierdzenie -że je rozpoznaję, a pisane z małej jakoś płaszczą się w wierszu, i stają się z powrotem tylko trawą, anonimowością;
a mój smutek musi niczym się nie różnić od Twojego, skoro tak dobrze go wyczuwasz.../!!
pozdrawiam cię Jo asiu w środku wiersza, na trawie, pośród rozpierzchłych dzwonków... :))))))
J.S.