człowiek kula armatnia

[piotrbierzynski]

śmiechy wrzaski braw lawiny
dekolty dam słodyczy smak
dziatwy rozdziawione gęby
po zwierzętach tylko ślad

nagle gwar jak błysk przeminął
w jeden już punkt wpatrzony widz
wchodzi on nieustraszony
dzisiejszej ceremonii mistrz

clown samotnie usiadł z boku
tępy uśmiech z ust już starł
gdzieś uleciał smak lizaka
ręka dziecka w pustce trwa

w ciszy słychać głos modlitwy
werbel wnet zagłuszył go
serce śmiałka chwyta gardło
strzał











pudło

[natalia]

dynamiczny, przepełniony ciekawymi obrazami...świetny moim zdaniem :)
klaun bym tylko napisała w trzeciej zwrotce,która jest najlepsza... jak i zakończenie.

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Mirosław_Serocki]

Do uwag oyeya jeszcze jedna. Serce podchodzi do gardła. Za gardło raczej chwyta strach.
I to wszystko :)
Pozdr.

[piotrbierzynski]

dzięki za komentarze
oyey-te dwa wspomniane wersy owszem trochę zgrzytają,sorki,
szacuneczek-piotr

[Kasia]

Cyrk i clown nie zawsze są śmieszni.

"...gdzieś uleciał smak lizaka
ręka dziecka w pustce trwa

w ciszy słychać głos modlitwy..."

-ta cisza w tym momencie zaistniała... oczywiście dla mnie :)

Inne interpretacje pozostawię sobie samej

Pozdrawiam Kasia :)

[Tadeusz_Hutkowski]

Rzeczywiście , bardzo dobry - gratulacje

[Piotr_Mogri]

nie wiem czy to mój nastrój ale jakbym słyszał Młynarskiego...

interesująco ukazana chwila

"clown samotnie usiadł z boku
tępy uśmiech z ust już starł
gdzieś uleciał smak lizaka
ręka dziecka w pustce trwa"
- wyczuwam dramatyzm...

pozdrawiam
Piotr Mogri

[Dorma]

Takie twoje wiersze wlasnie lubie..Szkoda ze nie rymuje sie w calosci

[Witold_Adam_Rosołowski]

ale tu dynamiki - powiem krótko - przeczytałem ale na punkcie wiersza nie oszalałem - nie nawidzę marszruty - mimo wszystko wiersza nie potępiam -
pozdr. W_A_R