Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

zapach spóźnionych bukietów

ewa birk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

ewa birk

ewa birk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

- przyjdź, upleciemy z polnych traw
wiązanki z okazji i wieńce, że z żalem

obojętni na chłód, który liże ściany nazwiemy w końcu
co nas boli - jeśli człowiek upodabnia się do swojego psa
to ten, który oswaja tygrysy pewnie ma coś z kota
a każdy którejś nocy obudzony przez własny jęk
będzie się modlił o tamten zapach, dotykał miejsc
gdzie można zabłądzić i odnaleźć poprzednie wcielenia

- za szybą kwiaciarka, naoczny świadek więdnących róż
układa ostatnie krwiste akordy w celafonowe futerały

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      Gdy

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @wiedźma cos mam wziąć ze sobą ?  Ale fajnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wiedźma
      Gdy

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @viola arvensis wsiadaj, lecimy ;) 
    • wiedźma
      Zygzak i bakteria

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Poet Ka    "Na górnej półce z szansą na Nobla" to nie jest moje miejsce.  Ale po przeczytaniu  wszyskich Twoich uważam, że Nobel się Tobie należy. Umiesz o wszyskim napisać. Masz klasę. Bo ja tu "styk słów"  tam gdzie "zygzak" kopnie, a nie wytłumaczy.  U mnie zawsze proste pisanie i tak pisać lubię. Pozdrawiam 
    • viola arvensis
      Gdy

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Migrena dla Ciebie wszystko. Mam tego tyle, że moge wstawiać codziennie przez ok.rok. Ale trzeba nad sobą panować

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

            @Berenika97 bardzo dziękuję za serdeczność. Zawsze wnosisz słonko przemyślanym komentarzem     @wiedźma nawet pora odpowiednia
    • wiersze_z_szuflady
      Na warcie życia

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Spotykaliśmy się tygodniami dłonie przeplatały się jak struny usta za ustami podążały szeptem mówione obietnice arkadii   Piątek po dziesiątej randka miała być udana głos ciepły przechodzi w chłód zapada wyrok               Wyprowadzam się             od codzienności mej szarej uciekam             na odległość to bliskości negacja             nie zamierzam do Ciebie wracać               Pracuję od rana do wieczora             na pełen etat             dni wolne z rodziną spędzam             nie mam czasu na uczucia   Po tygodniu rozpaczy w mieście głośno się rozchodzi – ona wciąż w okolicy gdzieś się pierdoli   Znalazła sobie innego fagasa fundatora sponsora kutasa po chuj jej poeta teraz ma mitomana!   Wszyscy przyjaciele mówili – uważaj, ona znana z takich historii sama nie wie, czego chce od życia dziwna infantylna i dziecinna   Zostałem sam na warcie życia swe rozgoryczenie zapijam w tonach łzy me wylewam   Przysięgam sobie – to był ostatni raz…

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...