Duch czarnowłosej dziewczyny

[Alina_Samusjew]

Biały pokój z jednym oknem, przez które wpadały strugi światła oświetlając zakurzone stare panele- błyszczał pustkami. Wiecznie panowała tam cisza. Zabijając wszystko co możliwe swoim niezwykłym spokojem. Rzadko kto chciał przebywać w tym pomieszczeniu, gdzie prawie dziesięć lat temu zabiła się pewna młoda dziewczyna.
-Była taka nieszczęśliwa, straciła wszystko, biedne dziecko czekało na matkę, bo tylko ją miała. Wychyliła się zanadto z okna i wypadła.- mówili wspominając dane wydarzenie ludzie mieszkający w pobliżu.
Nikt nie życzył tej dwójce źle, ale stało się co się stało, Ann zmarła na wskutek uderzenia w głowę i 10 złamań, a jej matka z żalu iż straciła swoje jedyne dziecko.

***

Siedziała w bezruchu wpatrzona w przestrzeń znajdującą się naprzeciw niej.
Łzy powoli wybierając sobie kręte ścieżki spływały po zaczerwienionych policzkach muskając delikatnie skórę. Od czasu do czasu zatrzęsła się z zimna, lecz nawet dotkliwy chłód nie zmusił jej do zrobienia czegokolwiek.
Była ubrana w zwykłą białą sukenkę do kostek. Ciuszek wyglądał jak staromodna piżama, więc zapewne kiedyś nią był.
Długie czarne włosy, które już od wieków nie były splecione w warkocza lepiły się do zapłakanej buzi dziewczyny.
Godziny mijały, a ona nadal patrzyła przed siebie od czasu do czasu przemykając powieki otoczone gęstą aureolką czarnych i długich rzęs.
Blada, bez sił, nieszczęśliwa. Ból rozdzierał ją od środka, sprawiając że każda najmniejsza myśl prowadzała ją do jednego celu. Czynu, który jej zdaniem mógł by sprawić, że cierpienie zniknie, że już nie będzie płakać i przede wszystkim będzie w końcu spokojna.
Bo czyż nie przez śmierć człowiek staje się całkowicie wolny?
Kiedy była już pewna, że zaraz otworzy okno i skoczy, jej tok myślenia przerwał pewien stary mężczyzna wchodząc do pomieszczenia.
-Znowu to robisz… -odezwał się siwowłosy pan i podszedł do niej.
Dziewczyna siedziała na krześle i chociaż ktoś do niej mówi, to nic do niej nie docierało.
Żadna, nawet najmniejsza zmarszczka na jej twarzy nie zmieniła się.
Mężczyzna kucnął przed nią i patrzył przez chwile w ciszy na jej bladą nieszczęśliwą twarz.
Bił od niej taki chłód.
Tego uczucia którego doznał w czasie kiedy dotknął jej ramienia nie da się opisać. Przeszedł go zimny dreszcz i jeśli by nie fakt że obiecał właścicielce lokalu wypędzić niesfornego ducha, to odszedł by dając zagubionej dziewczynie spokój.
Ona była wrakiem. Pomyślał próbując złapać jej nieuchwytne spojrzenie.
-Ann, dziecko. Nie możesz o tym myśleć. Wiesz o tym.- Powiedział łagodnym głosem.
Dziewczyna pierwszy raz od momentu kiedy rozpoczęła swoje codziennie czuwanie czyli od pięciu godzin, zmieniła wyraz twarzy i spojrzała na przybyłego „intruza”
-Ja pana nie znam.- Szepnęła zachrypniętym głosem i mrugnęła oczami, z których wydobyła się kolejna dawka słonej cieczy.
-Powiedz co cię dręczy, dlaczego nie możesz odejść?-Zapytał niepewnym tonem.
-Bo czekam na mamę. Ale jej już długo nie ma.-Powiedziała tym samym nieobecnym głosem.
Nastała chwila ciszy w której mężczyzna zastanawiał się jak ma powiedzieć nieludzkiej istocie przykry fakt dotyczący jej matki. W końcu się zdecydował i oznajmił jej ciepłym tonem.
-Ann, twoja mamusia już nie wróci.
Dziewczyna przeszyła go nienawistnym spojrzeniem i wstała.
-Jak Pan śmie tak mówić!!!-Wrzasnęła z całej siły i zacisnęła zgrabne piąstki.
Siwowłosy starzec w pierwszej chwili pomyślał, że cały budynek usłyszał jej krzyk, lecz się mylił, z jej ust wydobyło się tylko smutne echo tego co działo się naprawdę w jej głowie.
Bał się odezwać. Bał się, gdyż nie wiedział jak zareaguje.
-Dziecko moje, ona odeszła i cały czas na ciebie czeka, więc nie zwlekaj i idź do niej.
Starał się mówić spokojnie, ale i tak mimo woli w jego głosie dało się usłyszeć nutę strachu.
Dziewczyna odgarnęła z twarzy włosy i kiwnęła głową.
-A gdzie ona jest?-Zapytała szeptem, jakby bojąc się, że ktoś ją usłyszy.
-Tam! -Odpowiedział wskazując na niebo.
Blada istota uśmiechnęła się i jeszcze raz kiwnęła czarną łepetynką na znak, że zrozumiała.
-No więc, ja do niej idę i dziękuję panu że pan mi pokazał drogę. Bo czekam już długo, a ona się nie zjawia.-Powiedziała odwracając się i po chwili znikając.
Mężczyzna odetchnął z ulgą i opadł na krzesło na którym przed chwilą siedział duch.
Było zimne. Pomyślał dotykając je ręką.

[Piotr Rutkowski]

Fajne zdania przeplatają się ze słabymi ale tych pierwszych jest zdecydowanie więcej więc w sumie pozytywnie. Dlaczego liczebniki piszesz cyframi, a nie słowami?

"Tego uczucia którego doznał w czasie kiedy dotknął jej ramienia nie da się opisać. Przeszedł go zimny dreszcz i jeśli by nie fakt że obiecał właścicielce lokalu wypędzić niesfornego ducha, to odszedł by dając by zagubionej dziewczynie spokój."

to dalo sie jednak opisac:)? ale czepiam sie pierdół....takie sobie

poza tym to chyba opowiadanie grozy...a ja raczej sie zakochalem w duchu, niż przestraszyłem

[anastazja tel]

Niektóre zdania brzmią dość patetycznie, może to celowe, ale mi się nie podoba. Masz też trochę błędów w budowie dialogów. I tak, Piotr ma rację, lepiej gdybyś użyła liczebników słownie. W którymś miejscu masz takie "no i" - to też mi nie pasuje. Jeszcze jedna rzecz do której się przyczepię: "odszedł by dając by zagubionej dziewczynie spokój" - za dużo "by".
Oczywiście są też bardzo dobre fragmenty. Np. to zdanie: "Długie czarne włosy, które już od wieków nie były splecione w warkocza " - bardzo mi się spodobało. I jest takich wiele.
Ogólnie na plus :-)
Pozdrawiam (prawie)wiosennie.
ana

[Alina_Samusjew]

no wiec usunelam te "by", bo widocznie przypadkiem to przeoczylam (zwykle mi sie to nie zdarza), piszac to spieszylam sie troche, ale juz poprawilam blad, przelecialam jeszcze raz wzrokiem po tekscie i nie znalazlam "no i" wiec nie mam co poprawiac xD

[anastazja tel]

Czwarta linijka po gwiazdkach, ale prawdopodnie to celowe.
Podoba mi się jeszcze "zacisnęła zgrabne piąstki", urocze takie :-),

pozdr

[Alina_Samusjew]

no juz calkowicie poprawilam :D mam nadzieje ze juz jest good? :D

[Jay Jay Kapuściński]

jak looz, to nie ma już moich poprawek, pierdolę.

[asher]

Zabijając wszystko co możliwe swoim niezwykłym spokojem. To zdanie w żadnym języku nie ma sensu. Nie ma podmiotu itp. Podstawowy zarzut - za dużo przezywasz własne słowa, za mało obmyślasz, kalkulujesz.

Pomyślał dotykając je ręką.

Twoje rozczłonowanie zdań przeczy wszelkim prawom.

[Alina_Samusjew]

Ty ziomek powyżej--looz, mój text nie jest doskonały, między innymi dlatego jest w początkujących, więc wiesz :P

[Alina_Samusjew]

hehe kochana, każdy ma swój gust, jednym się to podoba innym nie prawda?! ;]
a te mruknęła to literówka xD
buźka!