Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie wiem jak można utonąć
w słowie –ale na tym nie kończy się
niewiedza

gdybym potrafiła iść prosto do celu
jak idzie się zakurzoną drogą
gdzie nieważny jest piach na stopie
a maki pękające pejzażem

mogłabym zakwitnąć dojrzale
na twoim tle- taka zima
gdy ty dopiero zieleniejesz

tutaj nabieram wody w usta
bo wiosna to moja ulubiona pora

Opublikowano

w poezji nie ma zbrodni,błędów stylistycznych,ani rzeczy nieodpowiednich:) w poezji panuje absolutna dowolność jeśli chodzi o takie rzeczy,więc nie spodziewaj się po mnie,że powiem Ci jak masz pisać,albo że wiersz jest do bani:)

podoba mi się.

Opublikowano

nie wiem jak można utonąć w słowie,
ale na tym nie kończy się niewiedza.
gdybym potrafiła prosto iść do celu --------- zamieniłbym "iść prosto"
jak idzie się zakurzoną drogą

gdy nie ważny jest piach na stopie, ----lepiej mi siedzi "gdy", "nieważny" razem
a maki pękające pejzażem - mogłabym
zakwitnąć dojrzale na twoim tle.
taka zima, gdy ty dopiero zieleniejesz

tutaj nabieram wody w usta,
bo wiosna to moja ulubiona pora.


Ot, takie moje podszepty! Pozdrawiam.

Opublikowano

agata.. to jest utwór, ktory potrafi wykreować w mojej głowie obraz. Prawdziwy obraz. i jedynie fragment:
"ale na tym nie kończy się
niewiedza" mi nie leży (ale nie wiem, co z nim można zrobić)
calutka reszta naprawdę, bardzo mi się podoba:)

Opublikowano

milutki obraz, dla mnie szczegolnie to:

gdybym potrafiła iść prosto do celu
jak idzie się zakurzoną drogą
gdzie nieważny jest piach na stopie
a maki pękające pejzażem

ech - to jest liryzm :)

Drażni trochę wers 1 - no, ale niech tam.
Na tak i pozrdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • szukam Cię moja dusza to piach który uczy się Twojej rzeźby a Twoje imię kroplą wody spadającą z wysokości światła piję ją i pragnienie rośnie jeszcze bardziej Twoja obecność jest jak cisza świtu kiedy świat jeszcze nie mówi a wszystko już oddycha Tobą dotykasz mnie nie ręką lecz spokojem który nagle rozjaśnia krew dajesz mi łaskę jak chleb łamaną w milczeniu a ja wracam po nią wciąż i wciąż bo jedna kromka nie wystarcza sercu Twoja miłość jest jak oddech matki nad kołyską dziecko jeszcze nie zna Twojego imienia a już żyje Twoim ciepłem Twoje przebaczenie jest rzeką płynę w niej i czuję jak spadają ze mnie kamienie dni a jednak gdy wychodzę na brzeg znowu jestem spragniony Twoje światło jest ogromne jak niebo które nie zna ścian a jednak dusza chce jeszcze więcej Twojej cierpliwości więcej Twojej łagodności więcej Twojego milczenia które rozumie wszystko bo człowiek jest studnią bez dna a Ty wlewasz w nią ocean i choć woda rośnie po same brzegi serca głębina wciąż pozostaje otwarta gdybym był syty oznaczałoby to że jesteś mniejszy od mojego serca ale mój głód jest jedyną miarą Twego nieskończenia kocham Cię jak dziecko kocha światło którego nie potrafi objąć i wiem że będę pił Twoją obecność przez całe życie a i tak odejdę z ziemi spragniony Twojej miłości bo dusza nie szuka Boga żeby przestać pragnąć dusza szuka Boga żeby pragnienie stało się wieczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Gosława   Twoje słowo na sobotę pokazuje pułapki życia. moje słowo na niedzielę: człowiek otrzymał intelekt nie po to, by wykrwawiac się we  wnykach innych, lecz by rozwijać swoje zdolnosci  przewidywać pułapki i kroczyć własną drogą . prawdziwa siła nie w tym, by odgryzać kończyny, lecz by wygrywac własną świadomością.   bez litosci.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @vioara stelelor To prawda, ale lepiej z nimi niż bez nich.  :))) @Berenika97 Tworzona od pokoleń, czyli to ogromna biblioteka. Pozdrawiam :))) @KOBIETA Mole książkowe tak mają, był czas, że sporo książek musiałem oddać z braku miejsca. Pozdrawiam :)))
    • bezczas   drzewo owocuje gałęziami uderza w szybę drzemie Marszałkowska   skra słońca osiada na drewnie i brzegu książki   brak liści brak zasłon brak obrusów brak bibelotów brak zegara   materializuje się owocem trudnym wpisanym w życie marcowym słońcem surowym pięknem przedwiośnia poświatą na podłodze przy łóżku   martwa natura z cukiernicą spodek jabłko i nóż do obrania malowany niewprawną ręką ucznia szkoły przy Warszawsko-Wiedeńskiej kolei – nie malarza –   lewituje po dziś dzień
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...