Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W związku z narastającą popularnością jednego z samozwańczych Poetów poezja.org i wielu innych forów poetyckich, my, zafascynowani niekwestionowaną wielkością i imponującą erudycją Twórcy (najbogatszych w metafory i inne środki lirycznej wymowy słowa) licznych wierszy, OGŁASZAMY KONKURS.

W konkursie moze wziąć udział prawie każdy zafascynowany inspirującą twórczością Noe-Gd. Ograniczając pazernośc pewnych środowisk zaznaczamy jednak, że w konkursie nie może brać udziału sam Poeta.

Zasady są proste: Należy napisać wiersz, inspirowany twórczością Noe-Gd, stylizowany na utwory tegoż Poety lub opisujący samą Jego osobę. Prosimy o zamieszczanie prac w dziale P wstawiając obok adnotację (Konkurs Noe-Gd) Wiersze prosimy zamieszczać do 12.03.2006r. włącznie.


Jury w składzie Mea Liberta, Tera i Amras Elensar wytypuje trzech równorzędnych laureatów, do których rozesłane zostaną niezwykle cenne i oryginalne nagrody w postaci pocztówek z Włocławka. Ponadto sam udział w tak prestiżowym konkursie powinien być niekwestionowaną przyjemnością. Do oceniania utworów zapraszamy również innych forumowiczów - Wasze komentarze z pewnością pomogą nam wybrać najlepsze utwory.


Autorzy konkursu zastrzegają sobie prawo do edycji tekstu wyżej napisanego.


Mea Liberta
Tera
Amras Elensar

Opublikowano

Teraz :p

dodam od siebie że największe wrażenie zrobią wiersze tak obrazowe iż będą mogły zawieść nas w czeluści niezrozumaiłej jak dotąd mentalności w/w autora.

wrazie wygranej oprócz pocztówek z włocławka bedzie sie brało udział w historycznym wydarzeniu - skoro neo-cos tam bedzie kiedys podrecznikach od polskiego.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...