Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

* tekst dedykowany /Izis, zacznij pisać zamiast bujać/


Wyobrażasz sobie miejsca, raz za razem, zarazem nie moje,
a później zostawiasz te piekła otworem. Przypomnij sobie
ciało króla. Dwójkę złączoną, parującą jeszcze. Brzmienie
czystsze, brzemienność swoją. Czy odnosisz wrażenia tam,
skąd je bierzesz?

Gdzieś w mieście, w korku, karkołomne mruczando,
chmury klejące się do szyb. Zewnętrzna niby-cisza.

Opublikowano

wiersz za podwójnym parawanem;
sensów - tak wieloznacznych i rozmytych,że i owszem
- między słowami wiele się dzieje - bardziej domyślnie, ale to - co się dzieje, dzieje się na płaszczyźnie luźnych skojarzeń, które wywołują słowa-hasła:"piekła otworem", "ciało króla";
wszystko to w kontekście sytuacji wyobrażeniowej, związanej kluczową grą słów:
- "Czy odnosisz wrażenia tam, skąd je bierzesz?"
czyli, jak mówienie metaforyczne mija się , "gra" z dosłownością znaczeniową;
lingwistyka, a właciwie jej część - semantyka /nauka o znaczeniach wyrazów/ lubi przyglądać się sposobom operowania znaczeniami słów i zespołów słownych, przekształceniom znaczeniowym, jakim podlegają wyrazy pod wpływem kontekstu wypowiedzi, ale
co dobre jest w ramach nauki,
staje się natręctwem w wierszu, który chyba tylko po to istnieje,
by taką błyskotką językową zaistnieć;
jak dla mnie, taki argument nie wystarcza;

pozdrawiam Izę, króla, i raz za razem autorkę;
mnie najbardziej przypadło do oczu i ucha: "karkołomne mruczando",
i odnoszę wrażenia tam, skąd Ono.......................... J.S.:)))

Opublikowano

Zewnętrzna niby-cisza. - to mnie tak jakoś zasmuciło na koniec wiersza:( niepotrzebnie...chyba..ta niby-cisza
a reszta ok, tylko, że taki zachwyt nad wierszem, ładne wersy, nie razi wtórność, ale kocico, to jest wiersz niezrozumiały,jako całość? bo tu król, tutaj chmury na szybach , to piekło?
wiersz się powinien bronić sam, ale ja go kompletnie nie rozumiem.
pozdrawiam serdecznie
Reginka

Opublikowano

bardzo Wam wszystkim dziękuję
za zostawienie śladów czytania :)
i za miłe słowa

mogę podpowiedzieć skąd wziął się "król":
Izyda była początkowo personifikacją tronu królewskiego
zanim stała się "bytem odrębnym", że tak powiem
/tak wyczytałam/

pozdrawiam

  • 4 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Złudzenia też potrafią być ludziom potrzebne jak koc w chłodny wieczór. Wiesz, niedawno umarł ktoś, kto kiedyś był mi bardzo bliski. Odwiedzałam go i wiesz co? On wierzył bardzo w to, że pojedzie jeszcze w góry. Nie zabierałam mu tego, bo i po co.  I to się nazywa empatia. To też jest rodzaj miłości, ona jest jak wachlarz, ma różne odcienie, rozpościera się od uwielbienia po litość, a w środku jeszcze wiele pojęć mieści. Serdeczności :)
    • Przed laty złodziej oddzielił część złotą od brązowej. Drugą zniszczył, była bezwartościowa? Dziś złożono klejnoty. Braknie elementu „historycznego”; dlatego nie można zbudować teorii.    
    • @Magdalena   to chyba się zrozumieliśmy !!!!   oczywiście, że umysły nie mają wieku.   poezja nie zna peselu.   gdyby dziś pisał 80-letni baudelaire, nikt rozsądny nie patrzyłby na metrykę, tylko na jakosć   wiersza. mój tekst nie jest o starości  !!!!!   jest o teatralnosci.   o sytuacji, w której deklaracja zastępuje prawdę, a filtr zastępuje lustro. to nie wiek jest tu tematem, lecz iluzja !!! poezja jest przestrzenią wolności.   ale wolnosć nie polega na udawaniu, że czas nie istnieje.   bo prawda......to jednak zawsze prawda.    
    • @Migrena     Nie wiem czy współuczestniczę umysły to umysły, po to się przychodzi pisać poezję, gdyby stanął przede mną 80 Charles Baudelaire to bym mu herbatkę robiła i obsypała go laurkami, druga rzecz że nie dożył.  
    • @Magdalena   rozumiem, że możesz odbierać tekst jako „żółciowy”, ale satyra z definicji operuje przerysowaniem.   inaczej nie miałaby siły wyrwania się z orbity rzeczywistosci .   to nie jest reportaż ani liryczne współczucie. to jest świadoma groteska  . jeśli najmocniej wybrzmiewa dla ciebie zdanie o "plastikowych kościach słów”, to znaczy że właśnie ono odsłania   sedno czyli  mechanizm pustych deklaracji w sieci .   cała reszta jest konsekwencją tej diagnozy. to nie jest tekst o wieku biologicznym.   to jest tekst o teatralnosci tożsamosci w internecie.   o filtrze, który zastępuje lustro. prawda bywa   niekomfortowa.   zwłaszcza gdy dotyka iluzji, które sami współtworzymy !!!!           @Alicja_Wysocka   Alu droga.   wiesz przecież tak samo jak ja, jaka jest rzeczywistość.   a jest krzykliwa i bardzo zasnuta mgłami fałszu.   ale ja nie mam nic przeciwko bawiącym się ludziom.   jestem duchem z nimi.   szczęście mozna znaleźć również w złudzeniach.   dziękuję Alu.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...