noc niespełnienia

[Gaba_Pisząca]

w srebrze księżyca
pośród gwiazd złotych
drżąc od ukrytej wewnątrz tęsknoty
szatą mgły szarej tylko otulona
spieszę w błękitne skrzydła Archanioła

już umykają ziemi szarości
ja i Archanioł w naszej nagości
w skrzydeł ochronie w górę płyniemy
hen gdzieś w kosmiczne dalekie przestrzenie

na mlecznej drodze spełni się miłość
szaleństwo żądza rozkosz i tkliwość
aż szklane ciało rozpadnie się w kręgi
aż je uniosą tęczowe wstęgi

i tak niech będzie
tak niech zostanie
bo już nie może być wspanialej
we śnie kosmicznym na zawsze zgubiona
do Archanioła wyciągam ramiona

[Ewa_Wilkowska]

... och, westchnęłam sobie z cichutka...czytałam kilka razy... i co ? podoba mi się bardzo...a tak w ogóle to przystojny ten pan A.?

[Gaba_Pisząca]

Kochane dziewczyny E, czy będziecie rozczarowane, kiedy wam powiem,ze wiersz powstał po obejrzeniu filmu Miasto Aniołów z N. Cage'm w roli głownej?Ale zawsze jakiś pan, niekoniecznie na A może zaistnieć.. pozdrawiam

[Kai_Fist]

ech, film może i ciekawy, (troszkę może nieścisłoci logicznych w nim było... ale o aniołkach niełatwo coś zrobić;)
ale nie ma tego przeniesienia na wiersz,

zwróc uwagę na znane motywy jak srebrny księżyc, drżenie - tęsknota, skrzydła, (Arch)Anioły...

według mnie chciałaś zawrzeć cały film (wiem że film, bo powiedziałaś, a że oglądałem...)
w jednym wierszu, a to na dobre nie wyszło,

może powinnaś pomysleć, by np. po znalezieniu inspiracji w jakimś obrazie (=filmie, muzyce) napisać tylko o jednym odczuciu, konkrecie, i całość pod niego dostosować,

bo z wiersza tak naprawdę nie wyłania się żaden element główny, co najwyżej jakieś latanie w bajce,

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Dorma]

Dosc trodno czytalo mi sie ten wiersz..Jest niezly tylko trzeba by popracowac nad rymami.Skoro juz zostaly urzyte to dobrze by byly dopracowane i w kazdym wesie..