Pręgierz istnienia

[Catherina]

w bezlitosnym wszechczasie
opary mdlejących prawd

zakatarzone i osłabione
stają na wysokości ścian

przetkane pory istnienia
sączą kilka zmaz

kamuflaż przyjaźni
dobrze służy nam


11.01.2006

[Catalina]

"bezlitosny wszechczas", "mdlejące prawdy", "pory istnienia" i "kamuflarz przyjaźni" - to za dużo jak na 4 krótkie zwrotki. Zwroty te, generalnie, nie są zbyt szczęśliwie dobrane. Rozumiem ideę w słowach, nie rozumiem słów...

Pozdrawiam,

Cat

[Vera_Ikon]

Podpisuję się pod słowami Cat.
Nie podoba mi się też szyk ostatniego wersu. taki patetyczny się zrobił.
pozdr serdecznie

[kalina kowalska]

przeczytawszy komentarz pod wierszem w pierwszym momencie pomyślałm, że autorka sama siebie krytykuje z sensem - zgłupiałam na moment - później jednak dostrzegłam różnicę w nickach ;)

te słowa są po prostu z duże do sensów, które niosą
dordzałabym zdecydowanie zlikwidowanie inwersji w ostatnim wersie

pozdrawiam

[Waldemar Talar]

Bardzo bardzo dobry wiersz
w dobie pełnej zakłamania.
Duży plus.
Pozdrawiam Waldemar

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Po pierwszym przeczytaniu miałem wrażenie przesady i włożenia w tak krótki wiersz zdecydowanie zbyt wiele... ale po drugim i trzecim, kiedy załapałem odpowiedni rytm czytania, było naprawdę ok.

pozdrawiam /Arek