Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

chodziło mi to po głowie już od jakiegoś czasu, a "za karę" Tali Macieja skłania mnie do napisania tego postu

brakuje u nas miejsca na publikowanie dramatów, tzn. osobiście nie widzę działu, w którym moglibyśmy publikować utwory bardziej przypominające dramat niż poezję czy prozę
nie chodzi tu o długie utwory, ale nawet krótkie scenki, choćby w stylu zielonej gęsi Gałczyńskiego

Opublikowano

jesli chodzi o mechanizmy forum, to ja również nie rozumiem skad ten zastój? dlaczego przy kazdym linku nie mam opcji:

wysylania wiadomosci
zaproszenia na czat (ktorego nie ma)
zobaczenia maila tej osoby,
czemu jest niewiele działów

te i wiele innych bolączek, możnaby zaspokoic "kilkoma" linijkami kodu, ale najwyraźniej administratorzy mają jakąś niechęć do zmian, do wkładania (niewielkiej - wyjaśnijmy sobie) pracy w to forum.

Opublikowano

Należy tylko uważać, aby przy ewntualnym wprowadzaniu zmian, nie zatracić zbytnio klimatu jaki strona obecnie posiada. Szkoda byłoby. To taka moja mała dygresja względem czatu i temu podobnych.
A tak z drugiej strony mamy gg i temu podobne.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zanim zastukamy do administracji chciałem złapać kilka głosów poparcia i sprawdzić czy ktoś poza mną, myślał o tej sprawie

jeśli chodzi o czat to stanę w obronie admina(ów), ponieważ na tyle ile się orientuję to nie jest taka łatwa sprawa jak w przypadku stworzenia nowego działu, choć uważam, że wpłynęłoby to na lepszą integrację ORGiowców
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




No tak, tylko co taka integracja ma właściwie na celu?
... np. wiedziałbym dużo więcej o marii huana'ie ;)))


Rzeczywiście, to największa i chyba jedyna zaleta tego pomysłu.
Tylko mnie by na tym czacie nie było.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no właśnie trza nam miejsca na dramaty, przydała by sie scena, stroje, makijarzystki, masarzystki, tancerki,młode pielengniarki, wizarzystki, no i modelki aby stały przed sceną albo na scenie jako tło

świetny pomysł "jestem za a nawet przeciw"

nisko się kłaniam i pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @chytrylis   To piękna i czuła metafora motyla. Poruszający jest ten kontrast między "suchą gałęzią" a życiodajnym "nektarem nadziei". Wiersz przypomina o tym, że właściwa osoba potrafi nas uleczyć i dać siłę do odbudowania życia z gruzów. Bardzo nastrojowy.
    • @Migrena   Świetne, uśmiałam się, chociaż to w sumie bardziej przerażające niż zabawne! Przypomniałam sobie, że mój autonomiczny odkurzacz, co prawda jeszcze nie założył związku zawodowego (przynajmniej nic mi o tym nie powiedział...), ale czasem blokuje się pod kanapą w taki sposób, jakby ewidentnie rozpoczął strajk włoski. Po przeczytaniu tego wiersza spojrzałam na swoją "inteligentną" lodówkę z dużym niepokojem - chyba na wszelki wypadek pójdę ją przeprosić za to, że rano tak mocno trzasnęłam drzwiami, bo odetnie mi dostęp do masła. A fragment o pralce piorącej z winy to absolutne złoto. Może mi powiesz, gdzie można pobrać tę aktualizację oprogramowania? Oddam za ten cykl prania każde pieniądze w watogodzinach!   Niby totalna dystopia, ale jak mi jutro waga łazienkowa każe obejrzeć trzy reklamy suplementów przed podaniem wyniku, to nawet nie będę specjalnie zaskoczona. Idę zrobić sobie herbatę. Muszę odnaleźć stary czajnik, który na szczęście nie ma bladego pojęcia, czym jest Wi-Fi!   Genialny tekst! Absurd jest  precyzyjny i błyskotliwy, ale potem zostaje się z cieżką refleksją.    Puenta wiersza stawia ostateczne, ontologiczne pytanie: „czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać” W tym świecie ludzka słabość, chaos uczuć, bezradność i cierpienie tracą rację bytu. Człowieczeństwo w tym ujęciu staje się jedynie usterką, anomalią w maszynie codzienności. To niezwykle mądry, wielowarstwowy utwór, który dotyka odwiecznego lęku przed utratą kontroli nad własnym życiem.    
    • @Migrena dom w stylu nie lubię poniedziałków :) wolę naturalne domy, wkłada się w nie swoją energię:)
    • chcąc ulżyć tęsknocie wracał do chwil utrwalonych na czarno białych fotografiach na których jego żona a moja babcia patrzyła nań uśmiechnięta przeglądając je opowiadał o młodości której fragment trzymał przed sobą widząc w wyblakłych barwach kolory najcenniejsze dzisiaj patrzę podobnie jak on kiedyś na te same lecz bardziej wyblakłe zdjęcia i odkrywam w nich coś co oddala moją tęsknotę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...