****

[Patryk]

Kto pójdzie ze mną przez świat
Nie przetartymi dotąd drogami
kto pozna radości i bólu smak
kto podzieli się swoimi snami.

Kto da mi swą grzeszną duszę
kto skąpie się w bieli radości
kto da złość swoją i uśmiech
kto pójdzie w mojej miłości.


Kto w ciemności poda swe ręce
Kto da ust pocałunku płomień
kto weźmie czułości w podzięce
zbaczając na mego życia drogę.

[Dorma]

Powiem poprostu:fantastyczny wiersz.Coz wiecej moge dodac kiedy brak mi slow?
[sub]Tekst był edytowany przez Dorma dnia 09-11-2003 21:03.[/sub]

[Kamila_Ilska]

Mnie natomiast w ogóle nie poruszył. Przeczytałam go jak wiersz Adama Mickiewicza, co najmniej jak odgrzewane kotlety. Na dodatek Mickiewicza w wieku 15 lat. Intencja mogła być poważna, ale treść i forma troszkę nie grają. Według mnie, że by pisać dobre rymowane wiersze, trzeba być cholernie zdolnym. A to jest troszkę ... a zresztą już nic nie mówię. Przepraszam.

[Iris_IK]

A ja to widzę tak:

Świeża ciekawość życia,propozycje nie do odrzucenia,ubrane w formę prostego wiersza,ale jakże pięknie powiedziane!

Dzięki i pozdrawiam.

[Agnes]

w odpowiednim czasie znajdzie się odpowiednia osoba,która podąży tą drogą nie oglądając się za siebie...wiersz piekny,troche odbieram go jak wyznanie (tylko do kogo...),pozdrawiam!

[Patryk]

Dziękuję wszystkim za opinię... Kamilo,nie przepraszaj... co do Mickiewicza...porównanie mnie do takiej wybitnej osobowości jest aż nazbyt wielką pochwałą.... nie znam jego twórczości z okresu dzieciństwa,ale mi pochlebiasz i dzięki Ci za to,aczkolwiek ten wiersz nie musi się Tobie podobać, ponieważ nie każdy odnajduje siebiei nie dopasowuje danego wiersza do swoich upodobań.i osobistych odczuć ,bądź też przeżyć,a co do rymowanki... . Dorma ... dzięki i proszę bez tego Pana,głupio się czuję. Jeszcze raz dzięki, pozdrawiam patryk