Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie rozumiem świata,
świat nie rozumie mnie.
Cokolwiek chcę dobrze,
wszystko robię źle.
Im bardziej sie staram,
tym bardziej nie umiem.
Świat nie rozumie mnie.
Ja świata nie rozumiem.
Czy naprawdę za ileś lat
pokochać pieniądze bedę musiała?
Czy naprawdę za ileś lat
oszukiwać nie bedę się bała?
Czy każdy staje się taki poważny?
Nikt nikogo nie obchodzi?
I marzenie się zabija,
jeszcze zanim się narodzi?
Czy bardziej niż świat
obchodzić mnie będzie gazeta?
A słońce- to nie słońce
tylko gwiazda. Ziemia? Planeta!
I będę mówiła słowami,
których nie rozumiem?
A potem się dziwiła,
że kochać nie umiem.

Opublikowano

oj strasznie zagmatwałaś, żle się to czyta, radziłbym wysłać wier szydło do warsztatu niech tam go uszy ją poprawnie, bo tu jest lepiej ...(nie mówić)
forma dysonansuje w rytmie, często chowa się rym na ba!-nalności

jestem zdecydowa nie na nie

nisko się kłaniam i pozdrawiam

Opublikowano

wszyscy kochamy częstochowskie rymy i dużą wrażliwość młodych poetek!

pfff ;pppp

tak, naprawde, głębokie i zmusiło mnie do refleksji!

...

ok. dobra, już się wyżyłam.

tak na serio, to uważam, że to bardzo kiepskie. wygląda mi na monolog wewnętrzny młodej, przerażonej agresją świata osóbki, która właśnie jedzie do szkoły. to nie pozytyw.
zdecydowanie zrezygnuj z rymów i niepotrzebnego nadmuchania, pokuś się o zaprezentowanie nam czegoś więcej niż "kawa na ławe".
pozdrawiam, a może raczej

poz-dra-wiam--ser-de-cznie
;D

Opublikowano

Dzięki za komentarz...

Pewnie masz rację, ale świat mniej więcej tak wygląda...nieprawdaż? Ja mam jeszcze nadzieję, że uda mi się życ inaczej...ale OK, to chyba nie na temat:P

Dzięki, pozdrawiam również!

Opublikowano

z innej beczki, bo wiersz jest beznadziejny (co już udowodniono) niezależnie od tego, co autorka utożsamiająca się najwyraźniej z PeeLem, czuje
więc z innej beczki wygląda tak:
proste spostrzeżenie; 90% młodych ludzi, którzy nie muszą utrzymywać siebie ani, tym bardziej, swoich dzieci, uważa, że potrzeba posiadania pieniędzy jest czymś złym

taka sobie obserwacja

pozdrawiam

Opublikowano

Nie jest czymś złym, ale posiadanie pieniędzy nie może stać się celem życiowym....przecież to byłoby raczej bez sensu...!

Ale wiem, pewnie zmienię zdanie za kilka lat, trudno...

Dzięki za komentarze!

Opublikowano

A ja na to: BUJDA. Wcale ne jest tak tragicznie. Rymy są do wyuczenia. Staraj się unikać dokładnych.

Gratuluję, że w wierszu nie pojawiają się: "powieki", "krew", "serce" (w panierce) itd..
W miare jasno precyzujesz myśli (duża zaleta).

Nie poddawaj się, pisz dalej, czytaj Różewicza, Słowackiego, a mniej forumowiczów i będzie ok.:).

Pozdrawiam.

Opublikowano

Pierwsze 4 wersy zapowiadają coś fajnego, dalej jest już tylko rozczarowanie. Pointa jakoś się trzyma, ale ogólnie całość toporna jak siekiera. Nieładnie po prostu, momentami nieporadnie (& wers - jak to brzmi?!).

Kiepsko.

Opublikowano

ogólnie to nie lubię wierszy rymowanych (a szczególnie takich abab przeplatanych) i tu też rymy mi przeszkadzają, oczywiscie to tylko moje takie (nie)upodobanie; jeżeli spodoba mi sie cos rymowanego, to musi byc wyjatkowe. zgadzam sie z myślą, którą tu zawarłaś, bo też nad tym myślę, jak to jest, czy z wiekiem ludziom uczucia wyparowują, czy skóra sie grubsza robi i juz nie czuc ani bólu ani radosci? nie wiem... sama jestem poczatkujaca, bo piszę dopiero od roku, ale radzę byś tę myśl ubrała po prostu w inne słowa (wedle mnie nierymowane :) ) i będzie dobrze. Chyba, ze tak czujesz ten wiersz, to nie zaprzeczaj samej sobie, tylko twórz nowe wiersze. pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 
    • @Proszalny   Ten tekst ma w sobie coś z przypowieści i coś z medytacji - dzieje się sam, jak ten park, w którym zamiast słów gromadzi się cisza. Trzy przykazania w trzech akapitach - świetny pomysł - wtajemniczenie przychodzi stopniowo. Ale trzeba zwolnić. Szachy to gra w której każdy ruch ma konsekwencje, każda figura ma rolę. A narrator zasypia między szachem a matem i budzi się z wiedzą że nie jest figurą. I to zakończenie - "e4" - otwierający ruch w szachach - wreszcie wiadomo gdzie postawić pierwszy krok. Tekst który warto czytać powoli. Najlepiej w parku. :)   Czyta się naprawdę dobrze. Masz wyczucie języka i to czuć w każdym akapicie a styl jest spójny i przyjemny w odbiorze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...