Motyl

[Noira B.]

Zwabiło mnie piękno Twoich słów
Jak motyla barwny kwiat
Lecz zamiast zbierać nektar
Z tych wspólnych wspaniałych dni...

Obudziłam się po dwóch latach
Po dwóch wiosnach spędzonych z Tobą
Chyba byłam szczęśliwa
Przynajmniej wtedy tak myślałam
Teraz kiedy patrzę na ostatnią
Cząstkę lata spadającą cicho z drzewa
Wiem, że nie
Straciłam ten czas bezpowrotnie
Zapadłam w głęboki sen
Z którego zbudziło mnie Twoje odejście
Było to tak dawno
A wydaje się jakby było wczoraj
Dziś znowu zasypiam
Lecz teraz już nikt mnie nie obudzi
Zatopiona w morzu łez
Teraz to ja odejdę na zawsze

Byłam wierna, choć bez wzajemności
Kochająca, lecz chyba bez miłości

[Espena_Sway]

witaj!
z Twojego wiersza wywnioskowałam, że dopiero zaczynasz przygodę z poezją. widzę, że przed Tobą jeszcze sporo pracy, przede wszystkim z tematyką i dosłownością. tak się składa, że 90% debiutów na tym forum, pisze podobnie, więc nie przejmuj się. doceniam to, iż Twój twór powstał z potrzeby wyrażenia żalu i tęsknoty za ukochaną osobą, jednak to zbyt mało na wiersz.
oki, spróbuję coś pokombinować z nim

****
piękno słów wabiło jak nektar
motylem jestem myślałam

po dwóch wiosnach pobudka
z synonimem szczęścia w głowie
zapomniałam o zmianie póRoku

skwar odwlókł mnie od perspektywy mrozu

****
to taka moja propozycja zmian. usunęłam niepotrzebne powtórzenia, zbyt wiele dosłowności i wstrzymałam trochę z długości.

pozdrawiam serdecznie i życzę wielu sukcesów
Espena Sway :)

[stanislawa zak]

espeno ładnie ujełś to co nadaje sie do poprawy, Ja tylko pozdrawiam autorkę!

[Ewa_Kos]

Ja też pozdrawiam i witam.
Espeno masz rację, bo to ładny wiersz. EK

[Espena_Sway]

no tak :), cieszę się jak mogę pomóc, pół roku temu, to mnie inni naprowadzali, więc teraz moja kolej.

[Noira B.]

Dzięki Espena, wezmę to pod uwagę.
Pozdrawiam wszystkich z Krakowa ;)