Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w piersiach płonie krzyk
jak krzyżyk na ustach

w piątkowy wieczór
gdy oczodoły
plamiły trasę karawany

podobno czas jest policzalny
pomijając zegary i kalendarze
odzwierciedla się w ludziach

wciąż nie jest za późno
na nową krew

bez użycia kroplówek i strzykawek

Opublikowano

Maciek -> Rozumiem. Czekam, aż się doczytasz czegoś wartego uwagi.
Espena -> Dzięki za ten mały plusik. Dałaś do zrozumienia, że za dużo wrażeń napchałem, postaram się zulżyć.

Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

ok no to tak
chyba już wiem o co mi wcześniej chodziło po głowie

ja zawsze czytając wiersz staram się go wyobraźnią ubrać w obrazy ukryte za słowami, i właśnie w twoim wierszu jest dużo takich słów które mi sie źle kojarzą, np: krzyże, strzykawki, krew- po przeczytaniu pozostał mi niesmak na oczach, lecz to nie chodzi o treść wiersza czy formę, poprostu te obrazy źle mi się kojarzą.

ale widzisz twój wiersz zmusił mnie do wielokrotnego czytania i to jest chyba najbardziej pozytywna jego cecha, więc nie przejmuj się, że ktoś ci pisze "zakazane słowa" ( taki był chyba jeden komentarz w warsztacie) bo to czy ktoś używa starych klisz, nie świadczy o niczym, słowo będzie zawsze słowem a to, że sie komuś kojarzą takie zabiegi z amatorską powezją świadczy tylko o jego monotematyczności w pisaniu komentarzy

nisko się kłaniam i pozdrawiam

  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @bazyl_prost U mnie dzisiaj też ładnie :)
    • @Berenika97... @vioara stelelor...  Berenika... mnie też nieraz brakuje słów, żeby dać coś sensownego w wersy, gdy pomysł nieco wariacki. Dobrze zauważyłyście, ten wiersz celowo jest tak napisany, troszkę prowokacyjnie "grzebie składnię" i klasyczną interpunkcję darowałam sobie. Dawno już chciałam wpleść w "coś" oksymorony, homonimy, jakiś pleonazm, no i jest też... masło maślane, jak np. równe połówki... co słyszy się tu i ówdzie na ulicy... Cis, cis-moll..i cztery krzyżyki, żeby potem mieć.. może - morze(m) i.. żadnego. To tak z grubsza.  Wielkie dzięki za te analizy i dostrzeżenie przyczynku dla takiej treści oraz zabawę.. "językowym tworzywem".. Kłaniam się w podzięce i pozdrawiam.    
    • oto jasny dzień nastał dobrze że wszystko poukładane księżyc piękny na niebie niebo prawie bezchmurne i tak jakoś jaśniej zrobiło się w głowie i w niebie załóż kapelusz
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi zimowej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Ty na plaży siedzisz w dni troskliwie pogodne; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, niby ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma. I na moim ramieniu jarzy się surowy, miłosny ex libris.    
    • @Berenika97 przestali się wspierać duchowo i zbrzydli
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...