Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mówisz do mnie wodą
potokiem słów bez znaczenia
pusta muszla do ucha
słucham

solą w oczy świata
gdy świadek oślepnie
wlejesz we mnie głębie zaniemówienia
już nie działają tamte czary

twój przypływ emocji
jest skutkiem przyciągania
ot, wina księżyca
krok w tył
by mnie nie zmyło


widzisz
od zmierzchu jestem spokojna
rozsądna

nie czekam już wschodem na słońce
ni morzem
na może



[03.10.2005.]

Opublikowano

na jednym wdechu:)))tak-głównie pięknie utworzony klimat. wkradł się rym, albo zamierzony?-ucha słucham i to mnie zatrzymało. skromnie nadmienię, że w tym fragmencie czytam sobie bez "słucham". "Do ucha" już wyjaśnia wszystko.
pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Dzięki JJ... Ty taki szczególarz jesteś, zawsze wszystko zauważysz (l => ł) :) Cieszy mnie to i bardzo dziękuję :) Przecinek... na dłuższą pauzę... ale taką nie za długą :)
Kasiu, Ewo, Adamie, dziękuje, dziękuję :)
pozdr

Opublikowano

No ładnie. Nawet bardzo. Podoba mi się sposób w jaki wykorzystujesz pływy, morze i księżyc.

Pierwsza strofa jest świetna.

"pusta muszla do ucha
słucham"

-zwłaszcza ze względu na ten fragment.

Dalej mamy ten samo poziom operowania językiem. Brawo.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ja to koleś wale ciałem o podłogę  mam taką metafore od dawna w głowie że gdyby ktoś wparował do pokoju w którym się chował i zobaczył mnie jak bezsilna wola nie potrafi nad drzacym ciałem zapanować co w drgwwkach o parkiet uderza to bym im powiedział że tańczę brejkdensakmwtw przyniesie mi klonazepam na ratunek bo to brejkdensowanie to zwykle klamstwo co ukrywa prawde o padaczce i to nieraz w opcji ciała jak grandnmal ale z zachowanirm świadomości gdzie mówię wam bujam klejąc dwujki trójki wielokrotne jakbym był podpisanym przez eminema rapgodem  to jedy potrzebne choćby dziś tylko mi  wyżyć się by poczuć co we mnie tkwi you will say i hurt myself to check that (or if sorry for myenglish but polish is the language of poetry) my sins to whisper to screm what i did  ale ale ja wale cialem o podłogę ale wciąż nie trafiam glowa głową o parkiet o kant stołu na drodze a Ty autorze nje wal głową o parapet  ja to zrobię za ciebie dla ciebie oszczędzaj się 
    • @Wiechu J. K. Uciekam z sieci na przestrzeń nieokiełznaną i wracam z tym co tam odkryję. :) @Berenika97 Zaczęłam zauważać, że wirtual, jest dobry, ale odczuwania zmysłami mi nie zastąpi.  Bardzo brakuje bezpośredniego kontaktu. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie zdążyła... w bryle lodu... jest w człowieku coś takiego, że w jedną stronę jest szybko, w drugą czasami nie ma sposobu... Wiersz daje do myślenia.   Pozdrawiam :)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka   Podoba  i się  pomysł kompozycyjny - ogień jako klamra spinająca trzy przełomowe momenty życia bohaterki -  utratę domu, utratę ukochanego i niemal utratę ręki. Dzięki temu tekst nie jest zwykłą chronologiczną biografią, tylko czymś bardziej przemyślanym. Bardzo podoba mi się ton – ciepły, ironiczny, bez sentymentalizmu ("ta warszawianka z wysokim czołem", "Klara staniała").  A puenta z mężem ("teraz to już moja ręka") to jedno zdanie, które mówi więcej niż niejeden cały akapit o miłości. Tekst świetny.  Brzmi jak  osobista kronika rodzinna.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...