Między słowem a myślą

[jacek_sojan]

To dlatego, że uczymy się mówić najpierw,
a potem myśleć? I to nam pozostaje,
nawyk rzucania słów, jak rzuca się pestki
śliw, jak się rozrzuca pestki słonecznika.

Jakbyśmy przedłużali dzieciństwo,
najmuzyczniejszy okres życia
kiedy słowa są tylko dźwiękiem,
a my uczymy się ich jak solfeżu
- na niskich i wysokich tonach.

Czy tak natura ćwiczyła
uległy nam instrument ciała?
Bo słowa wówczas były przedłużonym
ciałem - palcem, uchem, nosem świata.

Kiedy odwrócił się porządek rzeczy,
i myślimy już tylko po to, aby mówić
- słowa oderwały się od naszego ciała
jak dźwięk od skrzypiec,
a od gwiazdy światło.

Składamy na skrzypce i szukamy gwiazdy
aby wejść do świata, a ten - przygląda się nam
jakby pilnie słuchał. Myśli naszych słucha?

Lecz te idą osobno,
jak ktoś kto czeka, aby go rozpoznać,
zawołać.

I w tym pośpiechu,
między słowem a myślą stajemy,
tak niewidoczni, jak bicie serca,
jak kroki, które nadchodzą ku nam
zgłoskami czasu.

[seweryna żuryńska]

myślę, że w dzieciństwie poznajemy smak słów, ich wartość
czy utworzymy z nich orkiestrę
czy dodamy do nich ducha swojego
to nie tylko myśli rzeka...to i pasek i kamienie które w nią wpadają
to energia naszego bytu
myślenie, to więcej, niż słowa
to tworzenie łańcucha niepowtarzalnych splotów myślowych
alw zawsze, w kazdej sylabie jest cząstka nas, nawet jeśli to bumerangu lot

ciekawy temat
warto o nim
seweryna

[jacek_sojan]

pani seweryno.; między dźwiękiem a jego logicznym zestrojeniem upływa nam życie. Bardzo chcemy trzymać batutę, ale różnie z tym bywa...Dziękuję za - jak to zawsze u Pani - dobrą wolę wczytywania się w odautorskie przesłanie. Dziękuję i pozdrawiam! J.S.
I jeśli właśnie Pani miała imieniny - tak coś wnioskuję z kalendarza, to życzę błogosławieństwa wszystkich Muz!

[Messalin_Nagietka]

myślę, że wspaniały temat poruszyłeś, nauka słowa – pierwsza i ostatnia część – najdokładniej to oddaje
z ukłonem i pozdrówką MN

[jacek_sojan]

Messalinie N.; DZIĘKUJĘ! że doceniłeś wagę tematu; tylko żeby nie było między nami jak w tej piosence: pije Kuba do Jakuba, dorzuć - jak mawiał Miś - co nieco...Wiem, że temat jest nie tak nośny jak np. miłość, ale zastanawiam się nad różnymi aspektami egzystencji i ponoszę niejako ryzyko stawiania pewnych filozoficznych tez, ważnych dla mnie samego, a dla Ciebie? Pozdrawiam! J.S.