(W oczach twych)

[Wald G. Rak]

Ręce to jest szkła świat.

Przezroczystość dłoni
buduje w oczach twoich
kruchy dom miłości.

[drewniane palce]

o boże. coraz więcej osób które w ogóle nie umieją pisać wpieprzają sie do poezji współczesnej ==. ludzie! niektórzy piszą na P rok, a nadla nie mają czelności tam pokazać sie, a wy? ludzie którzy dopiero zaczęli? z takim czymś pchać sie na wiatraki....oj. krótkie to, niekształtne, bardzo banalne. cholerna inwersja, co sie jej tak wszycy trzmacie? to brzmi pretensjonalnie, do tego 'mych, twych' itp., powtózenie sie tytułu w wierszu, co jest karyodne, i to bardzo brzydkie słow, tak, móie tu o słowie 'miłość'. zabierz sie stąd lepiej zanim zrobi to administracja.
pozdrawiam

[Roman Bezet]

Raki (jak wiadomo) chodzą do tyłu - ale czy to tłumaczy tyle przestawności w szyku tych zdań? Poezja się z tego nie robi , a już na pewno nie mieszka w "kruchym domu miłości" ;)
Tam mieszka kicz.
pzdr. b

[Piotr Sanocki]

Niestety troszkę "za wysoko".

Pozdrawiam serdecznie

PS. Bezpłetne porady: http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=24254 ;)

[jasiu zły]

Kruchy dom miłości... hmmm... szklany burdel na przykład?
Ja tam nie wiem, gdzie wiersz był, ale jak dla mnie to utwór zbudowany jest na bezsensownych metaforach.

"Ręce to jest szkła świat." - dlaczego?

"Przezroczystość dłoni" ponownie nie czuję się przekonany co do przezroczystkosci dłoni - moje są całkiem nieprzezroczyste i nie widziałem takich ze szkła jeszcze.

"buduje w oczach twych" - twych to archaizm nie można było w twoich? Już nie wspomnę, że to strasznie kiepski motyw do wiersza te "twe oczy".

Pozdrawiam i powodzenia następnym razem.