Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

piórem
rysowałam swoją osobę
na papierze plama
podwójnie zaciera
stare gryzmoły

przeszłość gdzieś pod
i nadświadomie krąży
wytrącając plan nowego
dnia nie będzie razem

rozmazana perspektywa
bezszelestnie zatrzymuje
słowa w przeciągu
otwartego okna ramy
rdzewieją

liście jak to liście
opadają zawsze jesienią

Opublikowano

przeszłaś się jeszcze raz po impulsie i widzę ,że pozmieniałaś ...
i dobrze pointa którą zastosowałaś w warsztacie była marna, pomyślnie rozważyłaś sprawę ...
wiersz ... nie będę oryginalny i powiem, po raz któryś piękna robota ...

pozdraiwam TomaszEK

Opublikowano

dziękuję za miłe komentarze
TOmku twoja puenta nie jest marna jest świetna, ale nie mogę kraść Twojego , bo jak wiesz mnie stać też na coś swojego!
Maćku, wiem że.. znowu przyroda!
Leilo, jesienne nas-troje?
Izo , jak zwykle masz rację!propozyje są baaardzo! pozdrawiam serdecznie i ciepło!

Opublikowano

wersja 2 - cięcie Romana Bezeta
piórem
wyrysowałam swoją obecność
na papierze plama
podwójnie rozlana zaciera ( to świetnie brzmi- jak zacierka na mleczku)
stare gryzmoły

przeszłość jeszcze pod
i nad krąży wytrącając
cały plan nowego dnia
nie będzie

rozmazana perpektywa
zmiękcza słowa zatrzymane ( w przeciągu - paru minut)
w przeciągu otwartego okna

"jeszcze tylko zasnąć i noc niech robi co chce"-(T. Biela)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to serio wersja Bezeta? serio serio?
a jeszcze bardziej serio: szkoda pióra, być może jestem sto lat za murzynami, ale używam szczoteczki do zębów lub wykałaczki.
wierszyk jak wierszyk
opadnie za kilka godzin
Opublikowano

Samo ? dzięki - opadnie jak wszystko he he znasz to? i liście i włosy i czapki z głów, i.. i..
i cóż taka kolej rzeczy a zębach lubie szperać piórem gdy nic do głowy nie wchodzi, to moja MUZA,czasem dziurawa i słowa wylewa z niemowlakiem, miło się gawędziło, monologowało raczej pozdrawiam serdecznie wiesz że cię lubię prawda?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ludzie i budynki, konstrukcje techniczne; Leśnej dziczy zapędy; odruchy mechaniczne     płacze i krzyki;     nawyki behawioralne  Wojny, tchórze, złoczyńcy - Chemiczne leki oralne.   Głazy i oazy, pośrodku pustyni Zdobione witraże; halucynogenne fazy. Fachowcy, stolarze, wybryki     młodzieńcze; beztroskie zabawy   Dźwięki muzyki; Odgłosy sławy. Bomby, napady, wroga zawiści     pokoje kontrakty, rozmowy   Czyny chwalebne i akty nienawiści.   Obce kultury, lokalne stroje Podróże i wyloty; pieniężne machloje Puste ulice, przedmieścia warszawskie   Wiersze i Poezje; dzieła wybitne     trwałość, chaos, niepokój – Pochwały zaszczytne   Śmierci, zabójstwa, szpitalne zgony Szydercy, biurokraci i —     kościelne dzwony.   Wszystko było mi obce – bo Nic nie znaczyło. Wnoszę więc swe zapytanie,     Boś ile warci są „My”?         W oparciu o wiersz Rafała Wojaczka „W śmiertelnej potrzebie" Wraz z pokorną dedykacją do autora.
    • śliskie zmurszałe skały, w srebrnej trwając skali, powinnością zmęczone, brudne tkwią w oddali   woda między nimi śliska, zimna, nie mokra, płynie chytrze, wciąż wspomina każda przebyta,   te stopnie nierówno choć chwalą carpe diem ostatni po ostatnim, brzmi nullus dies est
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobrze to ujęłaś... bardzo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Również dziękuję ;)   I pozdrawiam       Można tak powiedzieć :) Dzięki za wizytę.   Pozdrawiam :)       Też się nad tym zastanawiałem, ale miał wnieść dodatkową wartość. I teraz nie wiem czy działa... ale na razie go zostawiam :) Dzięki za uwagę.  Pozdrawiam :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poet Ka świat do góry biegunami...;)
    • Czekałam na pociąg, który odjechał minutę przed tym, jak przyszłam na dworzec.    Usiadłam na ławce, z której miłość mojego życia mogła wstać 10 minut wcześniej.    Znalazłam słowa, które zgubiły się 3 lata temu.   Puściłam rękę, która nawet nie chciała trzymać mojej.   Pożegnałam ludzi, którzy nigdy nie powiedzieli dzień dobry.    Wczoraj znowu topiłam się w przeszłości.   Cierpliwość ma mnie dosyć,  ściany mojego pokoju najchętniej by z niego wyszły.    Chcę wydusić z siebie wiersz, którym jeszcze się nie zakrztusiłam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...