ja nie ja i nic po mnie

[agnieszka puczynska]

źrenic już nie ma
zielone zbyt i chciwe
krew tańczy w nich

tango dnia powszedniego
partner nie trzyma
kroku - one rozbiegane

lewa na prawą tak
nie prawa na lewą
wzrok gubi ostatnia

takt takt takt takt
wybija maszyna na
szynach powoli ospale

i tempo nadaje i tłoczy
głów młoty zaskrzypią
sypią materię niedbale

bo jasno tak jasno na
ciemnej świadomej nic
nie mam do rytmu do taktu

mam do powiedzenia
że złamię go sobię
jak życie, jak metrum

ostatnia bzdura
zagrała marsza po
grzeb się w tym

ja nie ja mam powodu
fałszywą nutkę tanga
znam złamaną głupią

...(finał nie został zapisany)
...(został)

[Mirosław_Serocki]

Nie będę pisał tego samego komentarza nie wiem który raz. Popraw tylko "sobię" i to wszystko :)))
Pozdr.
[sub]Tekst był edytowany przez Mirosław Serocki dnia 19-10-2003 08:53.[/sub]

[Agnieszka_Gruszko]

Agnieszko,
kolejny wiersz, który o mnie, o tobie.... chyba nawet więcej nas tu jest...
przepiękny
tylko przykro, że boli...
ze łamią się tancerzom często nogi..
bo parkiet śliski
i buty... za ciasne..
pozdrawiam

[winna--czerwień]

O mnie on także...

I czasem sukienka za długa... I przewrócić się łatwo...

Pozdrawiam,
Evelina

[Dotyk]

bo jasno tak jasno na
ciemnej świadomej nic
nie mam do rytmu do taktu

"mam do powiedzenia
że złamię go sobię
jak życie, jak metrum

ostatnia bzdura
zagrała marsza po
grzeb się w tym

ja nie ja mam powodu
fałszywą nutkę tanga
znam złamaną głupią "


Kolejny do mojej kolekcji czytanych bez opamiętania.

pozdrawiam - Mirka