Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Porzuć to ,poznaj prawdziwe życie
muzyka ,przyjaciele ,walka i zabawa
nawet gdy rodzina nie przyznaje się do Ciebie
i gdy przez rok toczy się rozprawa
życie ,choć gad
Dobijając je ,czujesz jego smak
opuszczone szelki wrogości znak
za ideę gotów poświęcić twarzy ład
na zmęczonej twarzy rysują się znaki dumy
uważaj to przedstawiciel Białej subkultury
życia miłośnik nawet gdy się ono chmurzy
zero obłudy ,100% Białej Dumy

Opublikowano

100% subiektywności - dla mnie to brzmi jak rap, a nie potrafię (nie chcę?) się przekonać ani do rapu ani do całości sub-kultury hiphopowej...
niech się ktoś inny wypowie, bo ja chyba nie mam kwalifikacji.

być może tekst jest życiowy, prawdziwy... do mnie przemawia jedno:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z naciskiem na UWAŻAJ...

tak więc uważam i biorę pod lupę przyszłe Pana teksty;)

pozdrawiam serdecznie
Sareimheinn Nevarfreyties
Opublikowano

masz rację, to taki rapik najpewniej wykrzykiwany z wykrzywionymi artretycznie paluchami. Bzdura, wymyślonych nieprzyjaciół lura, wymyślona dla zasady subkultura, na haju nawiedzona góra, "białej" smak i kwak. Kwak, kwak, kwak. Nic dodać.Niesmak.

Opublikowano

Witaj!
Twój pierwszy tekst na tym forum i hmm...przeczytałam, ale powiem szczerze mam mieszane uczucia.
Może najpierw pozytywy - zaciekawił mnie fragment:

„...nawet gdy rodzina nie przyznaje się do Ciebie
i gdy przez rok toczy się rozprawa
życie, choć gad...”

...niezły.

Dalej jest już niestety słabiej, popatrz:
1. Nagromadzenie powtórzeń: twarzy, znak/i, życie/a, Białej, dumy;
2. Niekonsekwentne, a czasami wręcz dziwne stosowanie wielkich liter – rozumiem, że chcesz podkreślić wagę pewnych słów, niemniej do mnie to nie przemawia, bo niby dlaczego „...Dobijając je, ..” jest napisane wielką literą, a np. „..uważaj to przedstawiciel...” małą?; podobnie rzecz się ma z wyróżnieniem wielką literą „...Białej / Dumy...” - mam złe skojarzenia (wolałabym , aby się nie potwierdziły), chyba ,że chodziło Ci o parlament w Rosyjski , bądź rodzaj pieśni(???), ale chyba raczej nie :/
3. Interpunkcja, a właściwie przecinki – znalazły się chyba przypadkowo, takie odnoszę wrażenie, bo jeśli już decydujesz się na ich użycie, to wypadałoby uczynić to zgodnie z zasadami interpunkcji , albo nie pisać wcale.
4. Sposób zapisu myśli – rozchwiany nieco, a miejscami mało czytelny :

„...życie , choć gad
Dobijając je, czujesz...”

5. Zwroty typu: „Porzuć to...”, „..poznaj prawdziwe życie...” oraz nagromadzenie takiej ilości zaimków osobowych - nic mi się mówią, a tylko niepotrzebnie zaśmiecają tekst.
6. I wreszcie merytoryczna strona wiersza – ja rozumiem, że życie jest wredne, że trzeba próbować wyrwać się jakoś z otaczającej szarości i niemocy, ale żeby od razu neorasistowskie wezwania...hm...hm...i jeszcze raz ..hmmm? - -mam jednak nadzieje , że nie!

To pierwszy Twój tekst na tym forum ( może też jeden z pierwszych w ogóle), więc nie mam szerszego obrazu Twojej twórczości, dlatego powiem tylko tyle – poczekamy zobaczymy, może coś ciekawego wyklaruje się z tego pisania/myślenia.

Pozdrawiam
Aneta

P.S. A hip-hop - cóż :/

Opublikowano

Dziękuje wszystkim za wypowiedź. Czy to była zła opinia czy też dobra dziekuję ,ale nie pozwole na jedno ,mianowićie przytaczaniem tych słów do hip-hop'u. Ponieważ jestem skinhead'em słowa Tu zawarte wiążą sie zdecydowanie z rockiem. Słowa "porzuć to" kierowałem do ludzi ,których chciałem nakłonić do obrania życiowej drogi (nie będę ukrywał iż jest to ruch skinhead),słowa te poprostu były kierowane do grona osób na których poprostu mi zalezy.
Jak już mówiłem nie jest to powiązane z żadnym rapem (pozatym rap nie jest muzką "wykrzykiwaną")a słowa "biała duma" oznacza bycie dumnym z przynalezności do białej rasy.

Opublikowano

witam,
nie bede ukrywac,ze nie lubie subkultury ,do której przynależysz,a to dlatego,że np. żydzi też są biali...
poza tym,czy Ci sieto podoba,czy nie,nie jestes żadną aryjską rasą...tylko słowiańska...
POza tym sam hitler w "Main Kampf" napisał,ze aryjczyk ma jasne włosy,jest wysoki i niebieskooki...podczas gdy sam miał czarne włosy był niski itp.
Nieważne..twój wierz mi sie podoba,jest dośc agresywny...podobnie jak moje wiersze,ktore wkrótce sie tu pojawią.Ja takie lubie...
życze dalszych sukcesów...to jest Twoja poezja i cokolwiem myślą niej inni,to jest to,co czujesz...realizuj sie dalej i przemyśl moje słowa...

Opublikowano

witam,
nie bede ukrywac,ze nie lubie subkultury ,do której przynależysz,a to dlatego,że np. żydzi też są biali...
poza tym,czy Ci sieto podoba,czy nie,nie jestes żadną aryjską rasą...tylko słowiańska...
POza tym sam hitler w "Main Kampf" napisał,ze aryjczyk ma jasne włosy,jest wysoki i niebieskooki...podczas gdy sam miał czarne włosy był niski itp.
Nieważne..twój wierz mi sie podoba,jest dośc agresywny...podobnie jak moje wiersze,ktore wkrótce sie tu pojawią.Ja takie lubie...
życze dalszych sukcesów...to jest Twoja poezja i cokolwiem myślą niej inni,to jest to,co czujesz...realizuj sie dalej i przemyśl moje słowa...
Jestem dumna,ale nie z tego,że jestem "biała",ale z tego,że mój gniew kieruje przeciwko czemuś co mi zawiniło,nie temu,co ma inny kolor...

Opublikowano

Kładziesz nacisk na końcówkę wersu (rymy - sic!), akcentujesz dobitnie, mocniej niż o wyrazy wcześniej, co nadaje wierszowi cechy stepowania - w tym wypadku metrum jest dość jasne, a rymy po prostu częstochowskie (smak-znak-ład; dumy-subkultury-chmurzy): stąd wniosek, że to rapowanie.

Drugą sprawą jest niepoprawność literacka; kierujemy się zasadami języka polskiego, aby uporządkować chaos, aby klarowniej wyrazić refleksje, i nie napiszemy "np." w wierszu/prozie, tylko "na przykład", tak jak "itd", tylko "i tak dalej", a więc i "100%" jest niedopusczalne; innymi słowy, jest to błąd ortograficzny - polszczyzna, o którą przez wieki dbały pokolenia, zostaje zaśmiecana.
Poprawnie jest: "sto procent Białej Dumy".

Reasumując, wiersz rytmiczny (stepowanie; dwa-na-dwa; można rzucić stwierdzenie, że w rytmie rapu), dosłowny: metafory wyrażone klarownie, często ich brak, przypomina pamiętnik; (co dalej wnioskując: małopoetycki); bunt i potrzeba odmienności charakterystyczna do forymy utworu i czasów, Pointy brak, ponieważ ostatni wers ściśle łączy się z pozostałymi, to znaczy: brak podsumowania, związania wiersza w jedną myśl, te wersy płyną, są analogiczne, nie ma czegoś odrębnego. / Błędy ortograficzne / Stwierdzenia temperamentne; powtórzenia zbędne "Białej / Białej Dumy" / wersyfikacja dziwna (ale w porządku: wiersz Biały);

To chyba wszystko
seweryn m.
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 13-10-2003 11:45.[/sub]

Opublikowano

Drogi Mariuszu...

hmm.....
wiersz poprostu nie trafia do mnie......
i chodzi tu głównie o mobilizację jaką podmiot liryczny przekonuje odbiorcę do walki o życie i idee......
wiesz?....przeraża mnie ta duma....
bo ja wiem jakie ona może mieć skutki....
ostatnie wersy są poprostu.....nie wiem czy mogę tak powiedzieć .... no, ale wyraźnie świadczące o nietolerancji dla ludzi innej rasy.... tak po prawdzie to ja nawet tego słowa nie lubię "rasa", bo poprostu dla mnie nie ma znaczenia kto jaki ma kolor skóry... a widzę dla Ciebie jest jakaś różnica...

a szkoda.....bo po kilku słowach na początku Twego Białego Wojownika liczyłam na coś naprawdę dobrego.

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

Na początku lotto chciałbym Ci oznajmić iż ruch Skinhead składa sięnie tylko z upolitycznionych (NS) ale równiez i innych odłamów np. rude boys czy SHARP.Teraz kiedy już nieco Cię oświeciłem chciałbym poruszyć tematy "żydzi też są biali".Owszem są ale nie pochodzą oni z europy a NS czyli Naorodwy Socjalizm jest teorią dotycząca dążenia do utrzymania hegomonii w europie.
Jeżeli ktokolwiek ma jakieś pytania moze ze mną porozmawiać pod nr. 2017090 (gg)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • II.
      Wujek Wołodia ma do tego dryg (Ty wiesz, co!)

      Byliśmy na rowerze: ja, kumpela, i jej gach,
      Nagle mi puściły śruby w mimośrodzie!
      Rama mnie bach, spodnie w piach,
      Rower do kasacji, przyrodzenie jakbym dopiero co się urodził!

      Ale w Piterze mówią, że mój sąsiad, były szpieg , jeden z perełek z korytka KGB,
      Wujek Wołodia, tak nazywają go, ma do tego niezły dryg…

      — Wujek Wołodia?
      — Wujek Wołodia!
      Wujek Wołodia zaraz to załatwi ci!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby mi!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby w mig!
      Wujku Wołodia, śrubę dokręć mi!


      Posiedź jeszcze, wujek Wołodia dokręci kilka śrub.
      A ciocia Natasza nas zaszyje, milcząc jak grób!
      Cała rodzina, cały blok ją na zabój kocha!
      Ciocię znaną jako Bomba (albo Gocha Locha),
      kochają wszyscy, a do tego, prokuratorski złożyła ślub!

      Więc, ciociu, co jeszcze możesz nam zszyć? Wujek Wołodia nam wszystkim kibić tak zwęził, że zaczęła pić!
      Wszystkich nas związała jego wątpliwego wątku wątła nić!

      — Wujek Wołodia?
      — Wujek Wołodia!
      Wujek Wołodia zaraz to załatwi ci!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby mi!
      Wujku Wołodia, dokręć śruby w mig!
      Wujku Wołodia, śrubę dokręć mi!


      Wuju, wy, chwała ci chór wujów dostojny!
      Wuju złamany, odkręć śruby tej wojny!

      Wujku Wołodia, d dokręć śruby!
      Wujku Wołodia, d, dokręć śruby!
      Wujku Wołodia, dokręć, błaga cię Twój lud,
      Wujku Wołodia, rozkręć, blogi, Twój lód błogi!

      Wujku Wołodia, do kręć do wszystkich.... śrub!
      Wujku Wołodia, kręć aż po sam....
      Grób!

      III.
      [...]
      „To minie, jak nad Moskwą majowa burza”

      Jak łzy Ukrainy, jak w ustach palce brudnego psa
      Jak legitymacja członka z ramienia spod ciemnej gwiazdy,
      Jak przesłuchanie w chłodni – aż bać się strach!
      Jak korytarze ponure Łubianki,

      Jak gaz z Nord-Ost, który na cel bierze wiatr,
      Jak niesforna sfora federalnych majorów,
      Sewastopol, Donieck i Ługańsk, wagnerowcy i Specnaz,
      Jak pałujący kobiety chłopcy z Omonotworu...

      To na pewno minie,
      Minie jak zły sen!

      Z mokrym workiem nadzianym na mój durny łeb,
      Ślady na dłoni rażonej paralizatorem,
      Jak moja Rosja, czarny więzienny jem chleb,
      Ale uwierz mi: to wszystko zniknie wnet jak nocna zmora!

      W jaki ślepy zaułek wpędził nas marny los?
      Ale gdzieś na horyzoncie widzę światełko
      Upartej nadziei, wiodące w tunelu głąb...

      Uwierz mi, to też minie!

      Jak swastyka Ruskiego Mira,
      I dym pożarów niesiony przez wiatr,
      Wyroki na dzieci z Penzy i Pitera,
      I policyjna suka nabita dziećmi po dach!

      I twój telewizor, z którego pluje Sołowjow,
      Paragraf 228 i kocioł o piątej,
      I chłopcy z prewencji tępo się śmiejący,
      Gazując kobiety, chłopców i brzdące...

      To wszystko minie jak inne miesiące:
      Jak grudzień, styczeń, luty, maj…
      Minie, bez wątpienia minie!
      Na razie w to im graj
      Ale to ich już ostatnie pląsy!

      Jeszcze mam mokry worek nadziany na dumny łeb,
      Na dłoniach ślady po pieszczocie paralizatora,
      Jak moja Rosja, łykam więzienny chleb,
      Ale uwierz mi: to wszystko minie jak ta sfora od majora!

      Wszystko to wkrótce odejdzie wstecz!
      Za rok, za miesiąc, nawet za godzinę;
      Jeszcze wczoraj dyktator imperium miał u stóp,
      A dziś milczy jak grób:
      Teraz to tylko starzec w kostnicy, zimny trup !
      Wszystko kiedyś minie!

      I bramy Lefortowa runą, kraty - wyrwane z ram,
      A moja Rosja w końcu obudzi się ze snu,
      Jak ten zdradzony podwójnie malezyjski wrak,
      I wiosna w końcu zawita na twój lodowaty próg…

      W jaki ślepy zaułek zaprowadził nas marny los?
      Lecz gdzieś na pochmurnym horyzoncie widzę
      Zapomniane światło, co mnie wyprowadzi stąd!

      Uwierz mi, to też minie!
      To przeminie, na pewno! Na pewno przeminie,
      Za godzinę, za chwilę…
      To wszystko minie!

      IV.
      Hm                                            H7
      Wybaczcie piechocie, że bywa bezrozumna ona tak:
                  Em                                  F♯7
      Ty zawsze na wylocie, gdy nad ziemią wiosna idzie w tan,
                 Hm                  A7               G
      Po chwiejnych schodkach schodzisz w werbli takt…
                  Em  in              Hm/F♯     F♯7        Hm
      Zapłacze po tobie tylko wierzba, siostra wierna twych lat.

      Nie ufaj pogodzie, gdy świat cały skryje się w gęstym dżdżu,
      Nie ufaj piechocie, gdy bitne pieśni wciąż śpiewa bez tchu,
      Nie ufaj jej, nie wierz, gdy słowiki zakrzyczą na cały sad.
      Muszą rozliczyć się jeszcze życie i śmierć ze swych spraw

      Ten czas cię nauczył, że tylko w okopie znajdziesz sens i treść:
      Na przestrzał otwierasz życia drzwi tu...
      Towarzyszu, dziękuję ci za Twój hojny gest:
      Jesteś wciąż w boju i tylko to jedno cię zrywa ze snu –

      Dlaczego odchodzisz, gdy nad ziemią wiosna tańczy do utraty tchu?
      I: dokąd uchodzisz, gdy za plecami jej pieśń cię budzi ze snu?

      Edytowane przez Michał Pawica (wyświetl historię edycji)
  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...