(... jesteś moją myślą samobójczą...)

[Lynch Monroe]

jesteś moją myślą samobójczą
żyletką która tnie moje żyły w pół
jesteś moim alkoholem
upojona tobą upadam w dół

jesteś moim krzyżem
do ciebie przybijam swe dłonie
jesteś moją rzeką
w której cała tonę

jesteś moją modlitwą
na lepsze jutro
jesteś moją tabletką na ból
która zabija czucie przynajmniej na krótko

jesteś moim cierpieniem
pętlą która zaciska się na szyi
mirażem co pokazuje kłamstwa
strzałem który nigdy nie chybi

jesteś moim koszmarem i snem
krwią wyciekającą z ran
tym czego nie będę mieć nigdy
i wszystkim tym co mam

[dz_re]

jesteś moim moją
wszystkim tym co mam...

...ot i cały wiersz , przed autorką dużo pracy...duuużo

[Ewa_Kos]

ja bardzo lubię prostotę , ponieważ czytając taki utwór wiem , co piszący chce przekazać czytającemu . Czytając ten akurat wiersz potrafię wyczuć nastrój piszącego .Ktoś to nazwał wrażliwością , ale tu chyba nie o to chodzi. Wiersz ma klimat i to mi się podoba i już. pozdrawiam.E.K.

[Czarna Perła]

Dołaczam sie do E.K. i dodam, ze to jedyny RYMOWANY wiersz jaki mi sie spodobal w ostatnim czasie (bo wszedzie powtarzam ze rymowanych nie lubie) ale ten wyjatkowo mi sie spodoba, i nie mam zastzrezen do rymow . duzy +

[Lynch Monroe]

Cóż... Widocznie może i jest w tym za dużo zaimków dzierżawczych, może i za dużo patosu. Ale pisząc wiersz, nie myślę o tym, by zmieścić się w jakiś ramach i by podobać się innym. Piszę to co czuję.. A to, co z tego wychodzi, to już inna zabawka....

[Dżygita]

Autor jest jeden, a czytających wielu , każdy to co chcemy przekazać widzi inaczej. w końcu czytelnicy posprzeczają się między sobą o treść o formę , nawet o tytuł bo
oni lepiej wiedzą , a autor mimo wszystko poinien jakieś wnioski z tego wyciągnąć , ale nie powinien rezygnować ze swojego sposobu postrzegania świata.Pozdrawiam. D.

[Dżygita]

za brak ''w'' w pierwszym /powinien/ przepraszam wina nieuwagi. D.