Niekrólestwo

[Leszek]

W szczerozłoty diadem oprawionych myśli,
perłę łzy osadzam, nostalgią poczętą.
Zagubiona iskra blaskiem oczu błyszczy,
resztką żaru ognia, pod spuszczoną rzęsą

Onegdaj beztroskie, wplecione w ciąg przeżyć,
rubiny miłości, wspomnień ametysty.
Wdziękiem nie ozdobią oczodołów biedy,
pustka wydrążona, krzyczy bólem czystym.

Zwiewne są insygnia niegdysiejszej mocy.
Królestwo przemija. W atrybatach władzy,
luki coraz większe, pewniej niebyt kroczy.
Zmatowiałą barwą śniedzieją buławy.

[Espena_Sway]

genialny wiersz Lesiu, bardzo mi się podoba, szczególnie wplecienie motywów kamieni szlachetnych /którymi się swego czasu inetresowałam/ .do tego jeszcze wyraźny klimat i pointa, do ulubionych, duży +

pozdrawiam serdecznie Espena Sway

[Leszek]

Espeno duża buzia dla Ciebie, za tyle pięknych słów. Dziękuję. :)

[kall]

lubię to twoje rymowanie. kolejny plus :)

kal.

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja bardzo lubię rymować. Dziękuję i pozdrawiam Leszek

[Zofia Honey]

Kocham Twoją poezję Leszku. Znajduję w niej w genialny sposób oprawione proste nieraz myśli i takie zabawy słowem bardzo podobają mi się.

Ten szczególnie, chociaż smutno mi teraz.

Pozdrawiam
Zofia

[Leszek]

Zosiu smutek u mnie można dostrzec nawet w uśmiechu. Dziękuję za miłe słowa. :)

[Krzysztof z Mysłowic]

Zachwycasz mnie i wzruszasz.
Dziękuję.

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To ja dziekuję za takie miłe słowa. :)