Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zdanie pana n dzięki wąskiemu językowi brzmi niebanalnie
o przyszłości wie że jest wstydliwie czerwona i błąka się
widać to w łazienkowym lustrze. tu odbywają się naloty
przymusowe na niesforne wyrazy i wszechobecną ślinę

w śliską przeszłość wkłada dłoń bez rękawiczki sztuczki
nauczyła go grudniowa miłość. poranki zawsze gładko
sprowadzały na ziemię. teraz wie jak postępować z raną
otwartą. jest pozorantem swych odejść a zawartość torebki

utrzymuje w tajemnicy. łagodny. zna niedostępne miejsca
na ciele. bliższy sobie niż dawniej. przekłada rzeczy
i wyrównuje skale wyrzutów sumienia. zdjęcia potomstwa
przetwarza komputerowo. on i jego ojciec pozbawiony matki

Opublikowano

śąwietnie się czyta. bardzo dobry wiersz i szerokie pole dla konsumentów owych cudełek bo interpetacji conajmniej tyle ile palców chciałoby napisać ten tekst. pozdrawiam sylvke :)

Opublikowano

dzieki vice:) cieszę się ze się Tobie podoba i pewnie moj gust zyskal na twoim uznaniu tym samym, wiec ciesze sie podwojnie ;)

tak tak, jest w tekscie haczyk, sama nie wiem jak bardzo go widac (a fajnie by bylo sie dowiedziec:) no. to tyle

pozdroweczka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Witam serdecznie. Nie wiem czy to dobre miejsce jeśli pomyliłem proszę o wyrozumiałość. Pracuje nad opowiadaniem psychologicznym. O mężczyźnie, który jest uzależniony od hazardu. Stracił kontrolę, jest na etapie obsesji. Itd. 

      Początek na razie zachowań dla siebie. Ale napisałem jedną z kolejnych scen, która wpisuje się w nurt psychologii bohatera. Uprzedzę, że czerwone pięć pojawia się w całości jako obsesja na punkcie tej cyfry K jest uzależniony od ruletki.

      Co myślicie o takim fragmencie?

       

      Jeszcze uwaga techniczna: Kafkowski "K" został wprowadzony technicznie, na razie nie mam pomysłu, ale raczej będzie to postać całkowicie anonimowa.

       


       - Słucham? - w słuchawce zabrzmiał kobiecy głos. K poczuł się jakby rozmawiał z asystentem sztucznej inteligencji. W sumie czego oczekiwał? Namiętności? Romantyzmu ? Przecież wiedział, że pod tym numerem telefonu ich nie znajdzie.

       - Masz teraz czas?

       - Tak - głos stał się jeszcze bardziej chłodny.
      - Gdzie?

         Dalsza rozmowa potoczyła się już szybko. Kilka szczegółów. Miejsce i czas. Kwota.
         Przez moment K poczuł się jak w podrzędnym kasynie. Przenika Cię jakaś surrealistyczna, absurdalna nadzieja na odmianę losu, choć twoja podświadomość mówi coś zupełnie innego. Słuchasz jej z lekceważeniem. Po czym zanurzasz się w świecie swoich fantazji, mgieł i ciemnego światła.
         Gdy było już po wszystkim, K wyszedł na ulicę. Był nieco skołowany. Zamiast ukojenia znalazł rozdrażnienie. Pewność siebie zmalała do zera. Mijając kolejnych uśmiechających się życzliwie przechodniów miał wrażenie, że na czole na wytatuowane - skąd wyszedł, co robił przez ostatnie pół godziny. Wiedział, że to nierealne. Przecież był anonimowy.
         K przez całe życie cenił anonimowość. Anonimowy był na ulicy; anonimowy w kasynie. Anonimowy przy barze flirtując z barmanką. Anonimowy w swoich ideałach. Zapętlił się w anonimowości i nagle zaczął miotać się na wszystkie strony. Zaczęło do niego docierać że powoli traci w tym wszystkim orientację. Widział w tym wszystkim jeszcze nadzieję - czerwone pięć (...).

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...