Relacja jednokrotnego użytku

[Charismafilos]

Niech pani nie mówi swojego imienia

Proszę sobie wymyślić jakieś

Ja na użytek naszego spotkania

Będę dziś powiedzmy - Rafał

 

Naturalnie panie Rafale nie pytam

Skąd pan przybywa i dokąd zdąża

Dziś jestem Roksana miło

Mi pana poznać

 

Myślę że nie przypadkiem się tu spotykamy

Nie byłem tutaj nigdy wcześniej

I pewnie już tutaj nie wrócę

 

Myśli pan że miejsce i czas

Nie mają zupełnie znaczenia

Względem tego co nas spotyka?

 

Nie interesuje mnie skąd pani

Jest ile ma lat i czy lubi kwiaty

 

I ja nie pytam pana o wykształcenie

Stanowisko żonę i dzieci

 

Nasza historia dzieje się dziś pani Roksano

 

I dziś ona się skończy panie Rafale

Edytowane wczoraj o 15:41 przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Czy taki zapis był w Twoim zamyśle? 

[Charismafilos]

@Berenika97 literówka edytorska! Dziękuję za zwrócenie uwagi... bo zmienia to dość finał.

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Zgadza się - zmienia. Właśnie się zastanawiałam nad nim. :)

[tetu]

Moim zdaniem to głęboki tekst. Jest nad czym pomyśleć. To, co stało się z bohaterami tego wiersza, to czysta chęć bycia blisko drugiego człowieka, ot zwyczajnie, bez oceniania, kim się jest i co się robi. Każde spotkanie zostawia w nas jakiś ślad. Ująłeś w tych kilku wersach coś niezwykle intymnego i uniwersalnego zarazem. Pozdrówka.

[Alicja_Wysocka]

@Charismafilos Jaki prawdziwy jest Twój wiersz. 

Jak rozmowa z podróżnym w jednym przedziale. 
Nie zostawiasz adresu, nie zostawiasz numeru telefonu, nie dopytujesz o szczegóły, bo nie o to chodzi.

Nie o to żeby się spotkać, tylko o to żeby milej i krócej trwała długa podróż. 

:)

[Charismafilos]

@Alicja_Wysocka można i tak na to popatrzeć :) 

[hollow man]

@Charismafilos

Bracie, czuję niedosyt.

Co On odpowiedział? 

To był koniec konwersacji?

Czy to przedział pociągu?

Przypadkowe spotkanie?

Tak się dziewczyny podrywa na Tinderze?

Uwaga, są to pytania, które zadaję tylko sobie.

 

To, moim zdaniem, jest kluczowa strofa:

Myśli pan że miejsce i czas

Nie mają zupełnie znaczenia

Względem tego co nas spotyka?

 

 

[Charismafilos]

@hollow man bracie, wlasnie o te pytania chodzi... ja tylko hipotetyzuje okolicznosci i tworzę mgliste postaci, bo chodzi własnie o to co wychwyciłes.

 

[wiedźma]

@Charismafilos Dla mnie to historia ludzi, którzy spotkali się tu i teraz. Taki obraz przypomniał mi wizyty z Tatą na onologii czy ogólnie u lekarza. Kończy się i zaczyna tego samego dnia. Nie budują żadnej relacji.  Idąc w tym kierunku mogłaby to być wizyta na terpaii czy spotkanie nawet w kawiarnii, kiedy się do kogoś przysiadamy. Takich " spotkań " mogłoby być naprawdę wiele.Wydaje mi się,  że u nie chodzi o samo spotkanie. Chodzi o to kim jesteśmy , kim są  oni bez imienia, nazwiska, tytułów itp. Ma to dla mnie taki wydźwięk. Tam, gdzie spotykamy się w " reakcji jednokrotnego użytku"  a więc tam, gdzie wyżej wymieniłam ( w swoim odczycie)  jesteśmy zwyczajni, bez ozdobników. Czasem jest też tak, że człowiek na siłę szuka w czymś sensu, zamiast przyjąć tu i teraz bez przeszłości i bez przyszłości.Roksana i Rafał z wiersza nie pytają i dlatego są prawdziwi. Nie znając kogoś nie musimy udawać, możemy być w 100 % sobą. Nie trzeba dbać o formę wypowiedzi, o schematy, budować barier. 

Taki odczyt wiersza się mi ukształtował po jego przeczytaniu.

Pewnie można by się pokusić o inne odczyty, które i mi się nasunęły. 

 

Po zastanowieniu pojawił się także u mnie odczyt duchowy. W wierszu spotykają się dwie dusze- Rafali i Roksana. Dla ludzi samo miejsce ma znaczenie, dla dusz liczy się tu  i teraz.

 

Świetny tekst, wzbudził wiele refleksji, 

pozdrawiam.

Edytowane 7 godzin temu przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@tetu zgadzam się z tym

[Charismafilos]

@wiedźma ileż to w nas skojarzeń? Cieszę się, że pobudził do refleksji. 

@Poet Ka można też wybrać interpretację z zaprezentowanych już, a jakże ;)

[wiedźma]

@Charismafilos bardzo;) pobudził szare komórki do myślenia jednocześnie ocierając się o strefę duchowości. Spełnił swoją funkcję.Dziękuję

[Poet Ka]

@Charismafilos

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to fajnie

[LessLove]

@Charismafilos Czyli relacja typu ONS? Jako relacja reporterska warta wiersza, bo jest pretekstem do przemyśleń.

- Czy warta ( 100% fizjologicznego) przeżycia? Wielu/e ostatnimi czasy mówi: tak. Znak czasu. Powstaje pytanie dlaczego? 

Pozdrawiam.

 

[Charismafilos]

@LessLove czy to ONS to już Twoja interpretacja

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

myślę, że to bardziej skomplikowane, na styku tam gdzie cielesność przenika się z interiorem

Dzięki za refleksję.

[LessLove]

@Charismafilos Prowokacyjna interpretacja, ale jestem z Interioru, to mi wypada

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@LessLove cóż za rejterada i emancypacja z cielesności?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sporo jest w nas tego od czego chcemy uciec... piszę to oczywiście głównie do siebie

[Marek.zak1]

Wiele jeździłem pociągami i raczej rozmawia się na przypadkowe tematy, gdzie z założenia jest to pierwsze i ostatnie spotkanie, a skoro już to się mówi, zastrzega,  może sugerować, że  druga strona miałaby jakieś nadzieje. Też kojarzę z ONS, czy czymś podobnym. Pozdr.

[Charismafilos]

@Marek.zak1 tak, czy inaczej jest w tej historii jakiś... pociąg

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.