Emily Jane Brontë - Sen radości mi nie daje (

[Andrzej P. Zajączkowski]

Sen radości mi nie daje,

Pamięć nigdy się nie zmienia,

W mej duszy nieszczęście nie ustaje

I westchnienia.

 

Sen spoczynku mi nie daje, 

W dzień ich skrywa słońca zorza,

Nocą krąg umarłych cieni staje

Wokół łoża.

 

Sen nadziei mi nie daje,

Budzi mnie odgłos ich kroków,

A ich żałosny widok dodaje

Więcej mroku.

 

Sen mi wcale sił nie daje,

Ochoty by popłynąć w dal;

Tylko morze dzikszym się wydaje,

Wśród czarnych fal.

 

Sen przyjaźni mi nie daje,

By mnie czułością otaczać;

Ich spojrzenie pogardę oddaje

I rozpaczam.

 

Sen nie daje mi pragnienia,

By zszyć znękane serce me,

Oczekuję tylko zapomnienia

W śmiertelnym śnie.

 

I Jane (1837, listopad - jasne, że nie maj...) 

 

Sleep brings no joy to me,

Remembrance never dies,

My soul is given to misery,

And lives in sighs.

 

Sleep brings no rest to me;

The shadows of the dead,

My waking eyes may never see,

Surround my bed.

 

Sleep brings no hope to me,

In soundest sleep they come,

And with their doleful imagery

Deepen the gloom.

 

Sleep brings no strength to me,

No power renewed to brave;

I only sail a wilder sea,

A darker wave.

 

Sleep brings no friend to me

To soothe and aid to bear;

They all gaze on how scornfully,

And I despair.

 

Sleep brings no wish to fret

My harassed heart beneath,

My only wish is to forget

In the sleep of death.

Edytowane Środa o 21:57 przez Andrzej P. Zajączkowski (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Andrzej P. Zajączkowski bardzo mi się podoba tłumaczenie- pasuje do tekstu angielskiego 

[Berenika97]

@Andrzej P. Zajączkowski

 

Bardzo podoba mi się przekład - jest nastrojowy i  bardzo trafny. W oryginale jest mnie rymujących się wersów - chyba sobie utrudniłeś zadanie. :)

[Andrzej P. Zajączkowski]

@Berenika97 Bardzo dziękuję za tę uwagę. To jest istotne. Rym w oryginale nie jest oczywisty. Angielski miał i do dziś ma różne wymowy i akcenty. Przykładem klasycznym jest Sonet 116 Szekspira zakończony takim nietrafionym rymem:

If this be error and upon me proved,

I never writ, nor no man ever loved.

Dziś, proved (wymawiane prówd) i loved (lowd) rymują się słabo. Ale Szekspir napisał ten sonet pod koniec XVI wieku. Dawid i Ben Crystal podjęli próbę odtworzenia "Shakespeare Original Pronounciation" (pod tym tytułem są filmy na youtube) i doszli do całkiem ciekawych wniosków. O ile loved wymawiało się podobnie jak dziś, o tyle proved wymawiało się (prowd), zresztą bardziej w zgodzie z pisownią. Czyli jednak rym był mocny, zmieniła się wymowa. Poza tym różnic było bardzo wiele i ten odtworzony akcent Londynu bardziej przypomina Australijski, lub wymowę z zapomnianych wiosek w Appalachach niż Received Pronounciation. Za to słowa z francuskiego brzmiały jeszcze po francusku - marriage (dziś merrydź) wciąż wymawiali (marriaż). Zainteresowanym polecam ten wątek, filmy bardzo ciekawe.   

A z zupełnie innej beczki - Reduced Shakespeare Company i zwłaszcza The Complete Works Of William Shakespeare Abridged!   

@Poet Ka Dziękuję i pozdrawiam, starałem się, żeby pasowało. Szkoda tylko, że takie smutne, ale może to o kimś z Gondalu... 

[Berenika97]

@Andrzej P. Zajączkowski

 

Bardzo dziękuję za te ciekawe informacje. Wątek o Original Pronunciation i przykład z Sonetu 116 są naprawdę fascynujące. 

Doceniam też polecenie Reduced Shakespeare Company :) Słyszałam o tych "geniuszach". :))) Dziękuję za informacje o przekładzie - było to bardzo pouczające! Pozdrawiam. 

 

[Migrena]

@Andrzej P. Zajączkowski

 

jest w tym coś paradoksalnego

 

człowiek zasypia żeby zapomnieć a tutaj sen tylko otwiera pamięć jeszcze szerzej

bardzo przejmujące