Telepatyczne wezwanie

[Emilia Szumiło]

Telepatycznie wzywam ciebie
Przyjedź, gdy zgasną gwiazdy na niebie
Przyjedź, gdy ciemna nocka będzie
Przyjedź, gdy ciemno będzie wszędzie

Przyjedź
Kiedy mrok ziemię otuli
I ciepły powiew drzew liście skuli
Kiedy i księżyc zniknie na niebie
Będę ja czekać na ciebie

Telepatycznie wzywam cię swą mocą
Przyjedź do mnie ciemną nocą
Przyjedź do mnie w nocnej ciszy
Kiedy wiatru pieśń usłyszysz

Przyjedź do mnie w „nocy płaszczu”
Gdy nie będzie „deszczu płaczu”
Przyjedź do mnie w samym środku
Przyjedź do mnie proszę „kotku”

[Anna_M.]

mieszane uczucia mam, czytałam i momentami myślałam - niezłe, ale co chwila ten wyczuwalny humor, wiem, że celowy, tak mi jakoś tu nie pasuje; może ciężko mi w głowie połączyć noc, księżyc, mrok, wyrażenia jak "nocny płaszcz" z ową nutą humorystyczną

pozdrawiam

[Piotr Sanocki]

Odstrasza już samo powtórzenia w pierwszej strofie (i jeszcze częstochowszczyzna!):

"Telepatycznie wzywam ciebie
Przyjedź, gdy zgasną gwiazdy na niebie
Przyjedź, gdy ciemna nocka [u]będzie[/u]
Przyjedź, gdy ciemno będzie [u]wszędzie[/u]"

Dalej to samo! połowa tekstu się powtarza: noc, niebie, ciebie, będzie. Poza tym kiepskie rymy.

Polecam poczytać więcej poezji znanych poetów. I czytać aż do momentu, kiedy zobaczysz różnicę.


Pozdrawiam serdecznie

[Faramir]

Ajej... Wyszło kiczowato. Ja mam już dosyć kiczu, chciałbym przeczytać coś z wyższej półki. No ale niestety. Jesli to jest KK, to serio - nie widzę z nim wielkiego sensu. Takich wierszyków jest na pęczki i one same siebie dostatecznie już ośmieszają.

Ale proponuje pisać, z tym, że może trochę wolniej, mniej pod rym, a przed rozpoczęciem tego procesu - warto się zastanowić z godzinkę co chcę w wierszu zawrzeć.

Pozdrawiam serdecznie, Jędrzej.