Deszcz łez

[Andreapaolo]

Wszystkie szyby są mokre od łez

Takich szczerych, tak szczodrych i czystych

Jakie przelać mógł jedynie deszcz
Deszcz niewinny, odwieczny, przejrzysty.

Szyby płaczą ni z żalu ni z bólu
O tym chyba samo niebo wie
My też czasem płaczemy do wtóru
Gdy zbyt dobrze nam jest lub zbyt źle.

Płacz kołyską jest dłoni przyjaznych
Mimowolną, najszczerszą i własną
Płacz jest nagłym rozlaniem się żalu
Jak deszcz skrycie stuka o parasol.

 

Wszystkie szyby są mokre od łez

Takich szczerych ,tak szczodrych i czystych

Jakie przelać mógł jedynie deszcz
Deszcz niewinny, odwieczny, przejrzysty.

Szyby płaczą ni z żalu ni z bólu
O tym chyba samo niebo wie
My też czasem płaczemy do wtóru
Gdy zbyt dobrze nam jest lub zbyt źle.

Płacz kołyską jest dłoni przyjaznych
Mimowolną, najszczerszą i własną
Płacz jest nagłym rozlaniem się żalu
Jak deszcz skrycie stuka o parasol.

 

O parasol ,o dachy ,o szyby
Znowu pluszcze potok moich łez
Ciągle z deszczem się miesza prawdziwym
Pachnie tak jak najprawdziwszy deszcz.

Oczu żadnych mój płacz nie zamoczył
Bo podobny do wrześniowych mgieł
Przenikliwy i taki bezgłośny
Wsiąka cicho w niespokojny sen.

Nie pamiętam dlaczego tak płaczę
Nie wiem nawet czy płacz to ,czy deszcz
Który przecież bez żadnej przyczyny
pada. Choć kto go tam wie.
 

[karenka]

Piękne poruszające słowa wiersza niezwykle melodyjnego...deszcz i emocje pięknie się tu przenikają...pozdrawiam słonecznie w ten deszczowy dzionek*)

[Berenika97]

@Andreapaolo

 

Piękna, metafora deszczu i łez. Obraz "kołyski dłoni przyjaznych" i porównanie do cichej, wrześniowej mgły - to smutek, który powoli wsiąka. Podoba mi się zakończenie, gdzie nie wiadomo, czy to łzy, czy deszcz, ładnie zaciera granicę między naturą a emocją.