Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@LessLove

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dla mnie to siewca to symbol - postać, która  wyszła poza Biblię i stała się uniwersalnym symbolem twórczego gestu - działania bez gwarancji rezultatu. Rzuca ziarno, nie wiedząc, gdzie padnie.

 

To metafora losu każdego, kto puszcza słowo w świat: pisarza, nauczyciela, artysty.

 

Przypowieść wprowadza też element cierpliwości - plon nie przychodzi od razu. 

 

Najciekawsze jest jednak przesunięcie odpowiedzialności -  to nie ziarno decyduje o plonie, lecz gleba.

W lekturze literackiej można to odwrócić prowokacyjnie - może to nie dzieło zawodzi, gdy nie znajduje odbiorców?

Dlatego siewca wciąż wraca w literaturze - nie jako figura triumfu, lecz wiary mimo niepewności.

A taki temat nigdy się nie starzeje.

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Benjamin Artur

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Berenika97

Naruszyłem jak widzę Twój przekaz, a może odebrałem właśnie, kto wie.

Pięknie interpretujesz. Chce się powiedzieć "mów do nas jeszcze" :)

Mam dobrą muzykę, więc pocieszę się tą interpretacją. Dziękuję

Opublikowano

@Berenika97 gratuluję kolejnej charmeduły :) lepszej ambasadorki nowego gatunku bym tu chyba nie znalazł :)

 

małe a propos siewcy... 

Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak.  Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.  A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora już na żniwo». [Mk4,27-29]

Opublikowano

Nie wiem, co to charmeduła i nigdzie nie znalazłem. Wierszyk jest wycieczką do czasów minionych, bo teraz aktywność ludzka, można ją nazwać pracą,  u niektórych przekracza czas zachodu słońca, u innych, tych mniej aktywnych, jest o wiele krótsza:). Pozdrawiam  serdecznie. 

Opublikowano

@Stracony

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję Ci za te ciepłe słowa - naprawdę mnie wzruszyły. Nic nie naruszyłeś, wręcz przeciwnie - to piękne, gdy wiersz zaczyna żyć własnym życiem i budzi takie skojarzenia jak Twoje z siewcą.  Pozdrawiam serdecznie. 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję Ci za te piękne słowa - one  same w sobie są perłą. Cieszę się, że wiersz odezwał się do Ciebie tą aurą przeszłości - to chyba najpiękniejszy komplement, jaki może usłyszeć ktoś, kto czerpie z tradycji. :))

Pozdrawiam serdecznie. 

@Charismafilos

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję za  tytuł ambasadorki nowego gatunku - przyjmuję z honorami!

 

A że przy siewcy jesteśmy, to i ja się dorzucę:

"Kto skąpo sieje, ten skąpo zbiera,  kto obficie sieje, ten obficie zbierać będzie"

[2 Kor 9,6]

 

 Pozdrawiam serdecznie!

@Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję! 

Cieszę się, że udało mi się z nowym gatunkiem literackim:))) 

Serdecznie pozdrawiam. :)

Opublikowano

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję za wpis. :) 

Chrmedułę jako nowy rodzaj twórczości literackiej zaproponował nasz kolega @Charismafilos

To wierszyk z bardzo określonymi  zasadami. 

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

 

@jjzielezinski

 

Bardzo dziękuję! 

Cieszę się, że się spodobała. :) 

Serdecznie pozdrawiam. :)

@karenka

 

Bardzo dziękuję! 

 

Cieszę się, że wierszyk ukoił i spodobał się. 

Pozdrawiam ciepło!

@Benjamin Artur @Czarek Płatak @Na liniach czasu @wiedźma @Leszczym

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym normalnie nie widziałem jak to czytać ;) W treści Twoje... w formie, takie jakieś inne! Fajna świeżość, a i merytoryka dobra!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło że piękny - serdecznie ci dziękuje -                                                                                        Pzdr.miłym popołudniem.
    • Gdy idziesz skrajem szerokiego lasu chcesz pożegnać wszelkie skrajności wyrzucasz z myśli te wszelkie miastowości Idziesz łąką, kłanaisz się drzewom, trwasz tkwiąc   Gdy chcesz mieć taką idealną oną nie zaśmiecaj głowy idealizmami ideałek gdzieś żyjącymi na świecie aż aż takim że go nie ma, że nienamacalny, że utracony, że bezpowrotny   Gdy myślisz kategoriami, drogami i asumptami gdy etap chciałbyś mety podsumowaniem uśmiechnij się do własnych małych dążności życia nie zamkniesz w grający i buczący plan   Gdy piosnka ma być piękną pieśnią a wers osiągnąć głośnikowe wybrzeże pożegnaj się z ułudy baczności rozkazem i nie miej wcale awersji do wersowania   Gsy siebie pokonać wielce zapragniesz i gdy doskonałość wyda się kojąca dostrzeż jego rację po racji najrację że jak dotąd nikt ze sobą nie wygrał   Gdy życie zabrzmi równią pochyłą miej świadomość że los zmiennym jest że ze szczytu zejść trzeba niekiedy a opadając z sił można wznieść się w przestworza   Gdy zwątpisz w sens towarzyskości wiedz że bywają przyjaźnie a jakże że razem może przebiec bez komplikacji że złe emocje choć też dobre wcale nie są dużym osiągnięciem.     Seranon, 12.07.2026r.
    • @Berenika97 aż by się poszło do kina, tudzież chociaż pod latarnię, nawet i postać tylko ;) Ładne :)
    • wakacje trwają pogoda jako tako dopisuje ci którzy odpoczywają są zadowoleni   trudy codzienności chwilowo uśpione nikt o nich nie myśli po swojemu się bawi   cieszy się naturą która częstuje pięknem a nie betonowym miastem w którym zbyt ciasno   tak moi mili wakacje to zacna pora trzeba się nimi cieszyć bo gdy one się skończą zapuka   zwykła codzienność czyli coś co nie musi cieszyć bo wiadomo szkoła praca i nie zawsze miła jesień      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...