Gdzie rdzewieją miecze: 99. Bessos

[Łukasz Jurczyk]

99. Bessos*

(narrator: hypaspista)

 

1.

 

Nie każdy człowiek
mieści się w historii,
którą sobie wybrał.

 

2.

 

Zdradził Dariusza, a potem

ogłosił się szachinszachem.
Wielkie plany na wątłych barkach.

 

3.

Nie pierwszy w historii,
który uwierzył

własnym szeptom.

 

4.

 

Łatwo zostać królem.
Trudniej znaleźć ludzi,
którzy w to uwierzą.

 

5.

 

Budował na piasku —
a potem dziwił się,
że wszystko tonie.

 

6.

 

Zdrada jest ogniem.
Nigdy nie wybiera
jednego domu.

 

7.

 

Oddaliśmy go tym,
którym wbił nóż w plecy —
wiedzieli, co zrobić.

 

8.

 

Zostało tylko imię,
które brzmi pusto,
jak źle uderzony bęben.

 

*Bessos - krewny Dariusza, satrapa Baktrii i Sogdiany. Stał na czele spisu, który doprowadził do śmierci Dariusza. Ogłosił się królem królów. Wydany przez własnych ludzi Macedończykom. Jego koniec jest różnie opisywany w źródłach. Wszystkie są zgodne, że nie był to lekki koniec. 

 

cdn.

[karenka]

Mocny, tekst o upadku i zdradzie. Dobrze działają te krótkie wersy, robią klimat i budują napięcie...pozdrawiam serdecznie*)

[Łukasz Jurczyk]

@karenka Bardzo dziękuję !!!

 

Format specyficzny, więc tym bardziej fajnie, że się dobrze czytał.

 

Upadek i zdrada. Dobre tematy na wiersz :)

 

Pozdrawiam serdecznie

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Czekałam na tego pana B. :) Jest to jeden z tych epilogów wyprawy, którym fascynował się mój kolega ze studiów i musiałam wysłuchać jego różnych interpretacji. :)

 

Wracając do Twojego poematu - to opowieść o człowieku, którego ambicje przerosły jego możliwości. Bessos to uzurpator o "wątłych barkach" , wykreował sobie rolę "Króla Królów" do której nie dorósł. Genialnie ukazujesz różnicę między formalnym zdobyciem władzy a jej realnym posiadaniem.

Zdrada została przedstawiona jako proces, którego nie da się zatrzymać, gdy już raz się go uruchomi.

Bessos zdradził Dariusza - jego rządy były oparte na wiarołomstwie („budował na piasku”). I to samo narzędzie, którym zdobył władzę, zostało użyte przeciwko niemu przez jego własnych ludzi.

 

Macedończycy nie traktowali Bessosa jak godnego przeciwnika. Oddali go w ręce tych, których wcześniej zdradził, pozwalając, by sprawiedliwość wymierzyły ofiary jego własnego spisku. Zostało po nim tylko imię, które brzmi pusto, „jak źle uderzony bęben” - to świetna metafora. Tak samo potraktowała go historia.

Zanim doszło do samej egzekucji, Bessos musiał przejść przez serię upokorzeń. Rzeczywiście, źródła antyczne nie są zgodne, co do sposobu uśmiercenia Besossa. Może :

Dwa giętkie drzewa,

Rozrywają upokorzony cień,

Karmiąc głodny piach.