Dwa światy

[lena2_]

 Dla ciebie wszystko jest proste,

odpowiedź w zasięgu ręki.

Ja po pytanie się schylam,

podnosząc do n-tej potęgi.

 

Ty lubisz rozwiązać problem,

stawiając na końcu kropkę.

A ja na czworo myśl dzielę

i każdej wręczam ulotkę.

 

Gdy nocą liczę barany,

do ciebie lgną sny najpierwsze.

Więc już mnie więcej nie pytaj,

dlaczego znów piszę wiersze.

 

 

 

Edytowane 8 godzin temu przez lena2_ (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@lena2_

 

„Podnoszenie pytania do n-tej potęgi” i „dzielenie myśli na czworo” - genialne, logiczne metafory idealnie wplecione w poetycki świat.

Doskonale rozumiem ten stan, kiedy noc zamiast snu przynosi lawinę pytań. Cudownie ujęta różnica między dwoma światami – tym prostym, uporządkowanym, i tym pełnym poetyckich wątpliwości. Mężczyźni czasami nie potrafią zrozumieć , ani zaradzić tej poetyckiej bezsenności, bo nie są domyślni. Budowa ich mózgów jest trochę inna - więc wybaczmy im.   :)))

Dobrze, że dzielisz te myśli na czworo, bo dzięki temu możemy czytać tak niezwykłe wiersze.

Puenta trafia w samo sedno. To mądry, błyskotliwy i zmuszający do refleksji tekst!

 

[lena2_]

@Berenika97 Dziękuję Ci za tak piękny komentarz:):)