Są cisze.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Są cisze”

Są krótkie cisze
i te długie cisze,
w których nie słychać
lęku niemej ciszy.
Cisze przed burzami,
w błysku, zygzakami,
piorunami malowane,
po niebie zapalane.

Są cisze trudne,
bardzo smutne i żmudne,
wyczekiwania dźwięku,
w strachu, w lęku, po ciemku.
To cisze wojenne,
wybuchowo zmienne,
cisze w rozpaczy słuchania
odgłosów bomb spadania.

Są cisze zbiorowe,
często honorowe,
cisze samotne,
pustką markotne,
z morderczą serca cichością,
we łzach za miłością,
za tęsknotą we wspomnieniach,
w odczuciach osamotnienia.

Są cisze żałobne,
wszystkie sobie podobne,
wspominania bliskiego,
w głębi siebie samego,
zadumą przywołane,
chwilą ciszy oddane.
W cichej rozmowie duszy,
która każde serce skruszy.

Są cisze przemyślania,
w spokoju rozważania,
by na wiatr słów nie rzucać,
błędne myśli ukrócać.
Te łagodzące spory —
to mądrości podpory.
Po chwili analiz w ciszy
więcej mądrych słów się słyszy.

Leszek Piotr Laskowski

[.KOBIETA.]

@Leszek Piotr Laskowski
 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak…

 

śliczny i refleksyjny wiersz! Dziękuję! 

 

[wiedźma]

@Leszek Piotr Laskowski pięknie i refleksyjnie o ciszy. Ja najbardziej lubię własną ciszę.

Dziękuję bardzo, wiersz mnie zatrzymał. 

[Jacek_Suchowicz]

są cisze różne i to jest fakt

tylko niektórym dane je słyszeć

zazwyczaj wrzaski są wokół nas

i cisza też potrafi krzyczeć

 

więcej nam powie jak tysiąc słów

utkwi w spojrzeniu gestach i ruchach

wisi w przestrzeni nad każdą z głów

aż myśli dotrą  zrozumiesz tutaj

 

pozdrawiam

[Radosław]

Wiersz z pewnością refleksyjny. Pytanie o sposób ujęcia, mam wrażenie, że trochę "zużyte" te porównania. 

 

pozdrawiam