Gdzie rdzewieją miecze: 96. Sąd nad Filotasem

[Łukasz Jurczyk]

96. Sąd nad Filotasem*

(narrator: hypaspista)

 

1.

 

Był jak szczyt góry.
Widać go z daleka,
ale nikt tam nie mieszka.

 

2.

 

Szedł przez obóz
jak człowiek otoczony tłumem
i nikim.

 

3.

 

Zarzut prosty:
jeden knuł, drugi słuchał,

trzeci nie doniósł.

 

4.

 

To nie był proces.
To był kamień, który
już spadał.

 

5.

 

Nie sądzono przyszłości.
Sądzono człowieka,
który ją przegrał.

 

6.

 

Nie krzyczał nawet.
Jakby sam nie wiedział,
za co ginie.

 

7.

 

Nie lubiłem go.
A jednak nocą słyszę
jego milczenie.

 

8.

 

Nie zdrada straszy.
Straszy, że jutro zdradą
nazwą i mnie.

 

Filotas syn Parmeniona - dowódca hetajrów.  

 

cdn.

[Poet Ka]

@Łukasz Jurczyk koturnowo, a jednak prawdziwie, bez zadęcia - jestem Twoją fanką !

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

To doskonałe studium psychologii władzy, wyobcowania i rodzącego się terroru. Narrator - żołnierz jest obserwatorem wydarzeń, ale ostatecznie uświadamia sobie, że on sam jest jedynie trybikiem w bezlitosnej maszynie państwowej.

 

Filotas jest porównany do "szczytu góry" - to świetna metafora arogancji i dystansu, z jakich on słynął. Podobnie "otoczony tłumem i nikim" - nie miał przyjaciół, nikt nie stanął w jego obronie.

A niewiele było potrzeba, aby zniszczyć człowieka niewygodnego dla władzy. Sam nie brał udziału w spisku, więc został oskarżony o zaniechanie. A sąd - to była tylko formalność, bo jego los był już przesądzony. Filotas zginął w sposób tak niezrozumiały i szybki, że - jak sugeruje narrator - nie zdążył nawet pojąć, za co i dlaczego musi umrzeć.

 

Narrator, chociaż szczerze przyznaje, że go nie lubił, to jednak los dowódcy odbiera mu spokój. "Milczenie" Filotasa staje się oskarżeniem całego otoczenia, które na tę śmierć przyzwoliło.

Ten tekst jest bardzo uniwersalny. Świetny tekst! 

 

 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka Bardzo dziękuję !!!

 

Trochę koturnowo musi być  :)

 

Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!!

 

Świetnie opisałaś okoliczności śmierci Filotasa !!! Uważał ojca za tarczę. Srodze się zawiódł.

 

Ludzie mówią: sprawiedliwość.
Władza częściej mówi:
ostrożność.

 

Pozdrawiam